چه باید بشود تا بفهمیم نباید رای بدهیم؟

زهرا بنی یعقوب هایمان را در بازداشتگاه امر به معروف نکشتند؟ باتوم بر سر خواهرنمان کم زدند شاید؟ نکند اتوبوس های نیروی انتظامی را از آدم ها پر نکردند؟ شاید 18 تیر یاحسین گویان دانشجویانمان را کتک نزدند؟ یا احتمالا ابراهیم لطف الهی هامان در بازداشت گاه واواک زیر شکنجه نمرده؟ نکند احمد باطبی هامان سال های جوانیشان را در زندان سپری نکرند؟ حتما اشتباه کردیم که فکر کردیم عزت ابراهیم نژاد به ضرب گلوله مستقیم کشته شده؟ زهرا کاظمی هم لابد در اوین زیر شکنجه جان نسپرد؟ نکند 60 درصد کودکان ما با این همه نفت از سو تغذیه رنج نمی برند؟ دختر بچه های 10 ساله ما نبودند مگر که به خاطر یک بخاری 20 هزار تومانی در آتش مدرسه زنده زنده کباب شدند تا ما کمک یک میلیارد دلاری به برادران عراقی مان بکنیم؟ مگرهمین ادعاها را در همه انتخابات ها نشنیدیم که این بار فرق می کند باید شرکت کنیم؟ واقعا چه باید بشود تا بفهمیم؟ چند زهرا و ابراهیم دیگر باید مادرانشان سوگوار شود تا بفهمیم؟ چه قدر زود یادمان می رود؟ شاید این ها چیزی یادمان بیاورد: