چه بهتر که پخش نمی کند ترانه ای ایران و با نشان دادن کلیپ های نماز جمعه و راهپیمائی های فرمایشی و تهوع آور و بیعت با رهبری به لجن کشیده بودند
قابل توجه پروفسور مولانای دنباله ( باربد )
حضرت والا اینکه شما مرقوم فرمودید "وقتی شجریان ماجرا را سیاسی و وارد عرصه عمومی می کند دیگر یک مسئله حقوقی نیست. آن وقت تاریخ و آدمها و موقعیتها هم مهم می شود"
از پروفسوری مثل جنابعالی بعید بود این حرف
خواننده ارتباط مستقیم با مردم یک جامعه دارد گاهی این ارتباط آنقدر وسیع و گسترده میشود که مرزهای وطن این خواننده رو هم پشت سر میگذارد و مخاطبانی از یک فرهنگ و آب و خاک دیگر پیدا میکنه و تاثیر بسزائی رو جامعه و افرادش دارد در جامعه سیاست زده ای مثل ایران که بیش از 100 سال هست که همه چیز بوی سیاست و مذهب میدهد خواننده ای مثل شجریان که پیشکسوت موسیقی سنتی ایران هست و تا حدی توانسته موسیقی سنتی ایران رو در بحبوحه جفتک اندازی ها ی مذهبیون و متحجرین و مخالفتشون با موسیقی ادامه بده و به اینجا برسونه که جای تقدیر داره و کما اینکه این خواننده ربنا رو هم اجرا کرده و در پرونده هنری خودش دارد به خاطر همین موضوع تعدادی مخاطب مذهبی هم داره که احترام برای او قائل هستند از اینرو در این شرایط چنین شخصی نمیتونه عکس العمل نشون نده وقتی جنازه ها رو و کتک خوردن ها ی خس و خاشاکی رو که اکثرن مخاطبانش هستند و دوستش دارند و یک عمر زندگی هنریشو مدیون اونهاست می بینه و خود نیز پسر جوانی داره که حتی تصور کردن اینکه جوانی تیر خورده در خیابان میتونسته پسرخود او باشه وقتی ترانه "این ایران " و با قیافه ا.ن و سفرهای استانی و پیروزی در انتخابات تقلبی و دست تکون دادن خ .ر در تلویزیون میبینه معلومه که عکس العمل نشون میده و خواه نا خواه این دعوای حقوقی رنگ و بوی سیاسی دارد و به عرصه اجتماع کشیده میشه
این کامنت توسط katayoun_77 در ۰۹ مرداد ویرایش شد