من سيبيل دارم پس هستم

وقتي در خدمت مثلا مقدس سربازي يك شب بخواب نگهبان مستراح بودم و مواظب بودم در مستراحهاي مقدس سربازي عمليات لواط توسط هم خدمتيهاي عزيز و حشريم انجام نشه اين درس بزرگ رو گرفتم كه اگه ريش سيبيل داشته باشم باسن مباركم از حمله و دست درازي اجنبي مصون خواهد ماند و پرده عفتي كه 18 سال حفظش كرده بودم رو سالم ميتونم از پادگان بيرون ببرم و به بابام بگم "بابا به پسرت افتخار كن چون هنوز با كره ام". الحق كه تجربه بزرگي بود كه اين بچه پولدارا كه خدمت رو خريده بودن از دركش عاجز شدن (اي كاش كه منم بچه پولدار بودم و از درك اين حقيقت عاجز ميشدم) پس بسرعت شروع به ريش و سبيل دار شدن كردم تا از نگاه فاعل اندر مفعول هم خدمتيها بيرون بيام كه اين كار بكمك ريش و سبيل، كمي بوي عرق زير بقل ، ارق زدن با صداي بلند و نيز خش دار كردن صدا محقق شد. بعد از اتمام خدمت هم ارادت خاصي به ريش و سبيل پيدا كردم و . . .