نامه سرداری که به روح الامینی تشر رفت به نویسنده سابق کیهان محمد نوری زاد ؛ پدر و رهبر شما فساد عقلی دارد و تشخیصش را از دست داده است

برادرم نوری زاد، من نمی توانم به شیوایی شما نامه بنویسم. اگر بنا باشد که روزی رهبر را خطاب قرار دهم با تفنگ سراغ ایشان می روم که یا کشته می شوم یا ایشان را به گوشه ای پرت می کنم و نمی گذارم پیشنمازی یک دهات دور افتاده را هم داشته باشد. /آن نظامی که ما در پی آن بودیم از زمان روی کار آمدن یک غاصب همچون رهبری کنونی از بین رفته و چیزی از آن نمانده است / در نامه شما یک نکته هست و آن اینکه چرا به این روز گرفتار شدیم؟ همه این بدبختی ها به خاطر این است که همه امور را به دست یک نفر دادیم و او را اصل همه چیز فرض کردیم. ما آن وقت نمی فهمیدیم که یک نفر که پیغمیر و امام معصوم نباشد، می شود منشأ فساد./ /در همین سالهایی که برادر کوچک شما به این نظام دروغی و قلابی پشت پا زد، شما و خیلی های دیگر به امید اصلاح امور ماندید و نتیجه اش را هم دیدید. همان زمانی که در کیهان مطلب می نوشتید، قصد داشتم از طریق یک دوست متوجه تان کنم که زیر علم یزیدی مثل شریعتمداری بر مظلومیت حسین گریه می کنید ولی ترجیح دادم چیزی نگویم /از کیهان که رفتید فهمیدم قدم اول را به سمت خدا برداشته اید و بیشتر امیدوار شدم که بالاخره یک روزی همه چیز را می فهمید / چهار سال است که این دغلباز منافق وضع مملکت را بدتر از قبل کرده است ./ بالاخره نامه ای به رهبری نوشتید و با این ...