نامه به فرزندان دکتر سعید حجاریان

دیدن تن رنجور و زبان لکنت دار سعید حجاریان دل هر دردمندی را به درد می آورد،چه رسد به شما که فرزندانش هستید! بیچاره محسن و زینب چه می‏کشید! غصه نخورید برادر و خواهرم، کمی از غم های خودتان را، که می دانم دریاست بر دوش ما بگذارید. آقایان فکر می کنند با پوشاندن لباس رسمی و فضایی نسبتا آرام می توانند مردم را بفریبند، نه اشتباه فکر می کنید، میزگرد هم فرقی با دادگاه ندارد،از منظر مردم هردو نامشروع و محکوم است. پدرتان راست گفت، هر چه ظلم بر ما می رود از سلطان است. خواهرم، برادرم بدانید که کارهای سلطان و دارودسته اش ذره ی بر افکار مردم اثر نداشته است، بلکه نتیجه ی عکس هم داده و چهره‏ی جانباز اصلاحات، را نزد مردم محبوب تر کرده است. سلطان از هوش حجاریان می ترسید و در کمین نابودیش بود. یک بار در سال 1378 خواست با حذف فیزیکی پدرتان و اندیشه اش را نابود کند که خوشبختانه از نظر ما و شور بختانه از نظر خودش تیر مامورش، سعید عسگر به خطا رفت. این بار اما جور دیگر دست به حذف پدرتان زده، که باز هم جور دیگر تیر مامورانش به خطا رفت. هر چه ظلم بر ما می رود، باری همه از سلطان است... برادرم،خواهرم شما تنها نیستید،ملتی از دیدن پدرتان گریست. امروز پدر شما نبود که در صفخه ی تلویزیون حاضر شد و اندیشه های گذشته اش را رد کرد،بلکه ...