خدا و خرما (ملا حسنی)

آورده‌اند که در زمانهای قدیم٬ عده‌ای از قبایل عرب مجسمه‌ بزرگی از خرما می‌ساختند و آنرا پرستش میکردند. سالها در مقابل آن مجسمه خدایی به خاک می‌افتادند و راز و نیاز میکردند اما همین که قحطی و خشکسالی میشد٬ بطرف خدا حمله میکردند و او را میخوردند. این روند «هم خدا و هم خرما را خواستن» همچنان در ما وجود داشته و دارد. میدانید علتش چیست؟ اصولا مذهب (فرقی نمیکند چه مذهبی باشد) با خودش «توجیه‌گری» را به همراه می‌آورد. افراد مذهبی عمدتا توجیه‌گر هستند و هرکار خلافی را که بخواهند انجام دهند٬ ابتدا یک کلاه شرعی برای خودشان درست میکنند بعد مرتکب آن میشوند. مثلا اگر پولی را به امانت در نزد آنها گذاشته باشند٬ برای خوردن آن پول ابتدا خودشان را توجیه میکنند که: «ای بابا! این یارو این پول را از چه راهی بدست آورده و میخواهد با آن چکار کند؟ لابد میخواهد با آن عرق‌خوری کند و معصیت خدا را انجام دهد! پس بهتر است این پول را یک بنده خدا نوش جان کند.چه کسی بهتر ازمن !» به همین راحتی!.خدا پدر و مادر هرچی آدم کافر و عرق خور و سرپا شاشو را بیامرزد. اینها تکلیفشان هم با خودشان معلوم است و هم با مردم و هم با خدا. بنظرم که خود خدا هم از اینها بیشتر خوشش می‌آید چون بی شیله پیله هستند و کمتر دودوزه بازی میکنند. بنظرم در قیامت٬ کافرها ...