ما بعضی وقت های اینقدر دنبال ایده ال هستیم که فراموش می کنیم که برای رسیدن به ایده ال باید مرحله های پایین تر رو هم بگذرونیم. سایت دنباله یا هر سایت اینچنینی و انچنانی نمیتونه به یکباره و یک شبه همه پله ها رو بره بالا. خیلی بده که ما این همه خوبی رو نبینیم و به دنبال یک عیب و ایراد در گوشه ای بگردیم و به محض پیدا کردن اون ایراد بجای صبر و تحمل و کمک برای حل کردن اون ایراد اون مشکل رو اینقدر بزرگ و بزرگ تر بکنیم که دیگه خودمون هم راه گریزی نداشته باشیم!
این کامنت توسط kia.arian در ۲۳ فروردين ویرایش شد

من قبلا هم این رو گفتم که ما تقریبا در تمامی تاریخ از دوران قاجار و دوران صفویه گرفته تا دوران پهلوی و جمهوری اسلامی ملتی ناراضی هستیم. در صورتی که مردم غرب چنین خصلتی رو ندارند و یا کمتر دارند. ساعت ها در پشت ترافیک می مانند و گله ای ندارند. اگر روزی اتوبوس شلوغ باشد به رییس جمهورشان فحش نمیدهند. اگر روزی مترو در بین تونل خراب شود به فکر انقلاب کردن نمیفتند. وقتی پلیس در بین راه ماشین انها را برای سرعت بالا متوقف میکند بخاطر یک برگ جریمه تقصیر را به گردن جاده ها و راه سازی و دولت و مقامات بالای مملکت نمی اندازند و بالاخره اینکه موقعیت را درک میکنند و اینقدر ناراحت نیستند و شکایت نمیکنند. چندی پیش خبری در روزنامه ها بود که شاهرودی رییس قوه قضاییه گفته بود حجم شکایت ها در ایران از استاندارد بین المللی خیلی بالاتر است و تحلیل گرای مخالف جمهوری اسلامی و حتی فکر میکنم خود شاهرودی این رو بخاطر سیستم غلط قوه قضاییه عنوان کرده بودند. در صورتی که باز هم مشکل مشابهی وجود داره و اون هم نارضایتی ماست. همه از هم شکایت داریم و بطور کلی وقتی هیچ مشکلی هم نباشه همه میخوایم مشکل رو بسازیم و بعد باهاش مقابله کنیم!
این کامنت توسط kia.arian در ۲۳ فروردين ویرایش شد

اينجاست كه بايد به اين واقعيت مهم رسيد كه محيط، مشكل ما نيست! بالاترين و دنباله مشكل ما نيستند.


موافقم که ما بهرحال مشکل داریم مدرکش هم سرنوشت سیاسی کشورمان.
در کنار این مشکل مشکلات دیگری هم وجود دارند، که یکی عدم توانایی کار گروهی.( من خودم در تست شغلی همیشه پونت منفی ضعف کار گروهی می گیرم).
در این سالها یاد گرفته ام که مشکل ما از ندانستن نیست، از نتوانستن است. ما همه بلدیم، حرف های منطقی بزنیم، فاکت های مستند بیاریم، ولی نوبت عمل که می شه، همانی را می کنیم که عشق مان می کشه.
بقول دوستی( ناصر زراعتی) یک بار رادیو گوش می کردم، خبر نگار از مردم راجع به مسایل مختلف سیاسی اجتماعی می پرسید، از همه اقشار هم بودند، همه هم جواب های منطقی و پخته می دادند، به خودم گفتم، چگونه این مردمی که این قدر منطقی فکر می کنند و می دانند، اینقدر غیر منطقی زندگی می کنند؟

برای همینه که هیچکس رو با حرف هاش نمی شناسم( اگر این طور بود، ملا مسجد سر محل مون از همه بهتر حرف می زد، صداش هم گیرا بود).
از روی رفتار ها می سنجم( به حد کوچک خودم البته).

کلا فرنگی آدم پخته ای هست من اگه جای مهیار بودم اونو میکردم رئیس تشخیص مصلحت ! خود مهیارم که ولی فقیهه ! کیا جان هم که رییس جمهوره ! ورتی بشه وزیر کشور شایگان هم بشه دبیر نگهبان چون خوب پاچه میگیره ! منم وزیر ارشاد

کلا آدم ها باید یاد بگیرند که
- اول از همه مسوولیت کار خودشون را قبول کنند
- از بزرگ کردن وقایع خودداری کنند
-حق و حقوق خود و دیگران را بشناسند و رعایت کنند
اگه این سه اصل مهم و کلی را رعایت کنند کمتر مشکلی پیش می آد اما همانطور که گفتی و خیلی موافقم معمولا اشکال در روابط جوامع و فرافکنی ها مشکلات عدیده را بوجود میاره
من فکر میکنم که یک سری اصول کلی اگه رعایت بشه نباید تخلفها را خیلی بزرگ کرد بلکه اتفاقا با گذرکردن از موارد اندک تخلف و ترویج رفتار شایسته کم کم تخلف بدون بگیر و ببند و فلان و بسان خودش آمارش روز به روز کمتر میشه

وای من الان اون لینک کذایی که 22 صفحه نظر زیرش بود را دیدم . با اینکه نظرات را نخوندم اصلا و فقط به صورت رندوم در چند صفحه 5- 6 نظر را خواندم خیلی تعجب کردم و ناراحت شدم . با اجازه و احترام به همه دوستان عزیزم جسارتا فقط چند نکته انتقادی را بگم
- دوستان من فکر می کنم همه ما باید سعی کنیم که یک مقدار برخوردهامون از این حالت بچگانه خارج بشه . باید در نظر گرفت که در یک نوشته لحن نوشتار مشخص نیست و خیلی اوقات بسته به طرز خواندن خواننده ممکنه برداشتهای مختلف از یک نوشته بشه . ما ایرانی ها هم که اصولا اون جنبه به خودبرخوردندگی مون خیلی زیاده . خیلی احتمال داره که زود برداشت بدتر و برخورنده تر حرف را بگیریم . بعد هم اصلا گیرم یک حرفی بود که یک مقدار هم
لحن انتقادی ش تند بود . آدم بالغ معمولا باید با منطق برخورد کنه . نه احساسی و بچه گانه و قهر و این حرفها . باید تمرین کنیم در رفتارهامون یک مقدار بزرگانه تر و روشنفکرانه تر رفتار کنیم دوستان ( این شامل خودم هم میشه و اصلا خودم را هم مستثنی نمی دونم )

بعد هم آدم ها معمولا ذاتا یک مقدار با محوریت خود همه چیز را می بینند ولی واقعیت اینه که خیلی آدمهای بزرگ و مهم و تاثیر گذار در خیلی مجموعه ها آمدن و رفتن . ولی اون مجموعه به کارش ادامه میده حالا بسته به تاثیرگذاری اون فرد ممکنه بعضا تغییراتی حاصل بشه اما هیچوقت کار اون مجموعه متوقف نمیشه . نمونه های کوچک و بزرگ در محیط کار و اجتماع و سیاست و ... دور و برمون زیاده
اینکه با یک برخورد بخواهیم قهر کنیم و بریم و بعد یک عده به طرفداری از این و یک عده به طرفداری از اون و جنجال و اینها یک جورایی خیلی بچه گانه است
آدم حرفش را منطقی میزنه . حالا گیرم دو تا کلمه حرفی هم که به مذاقش خوش نیامد شنید یا گفت . باید آستانه تحمل مون را ببریم بالا . و بدونیم که ما که همدیگه را نمیشناسیم که دشمنی فردی هم با هم نداریم و اگه مخالفتی مثلا با گفته ای میشه مخالفت با اون حرف یا گفته یا عقیده یا نظر است و نه دشمنی شخصی . سعی کنیم موضوعات را برای خودمون شخصی نکنیم و دنیا را برای خودمون و دیگران اینقدر سخت نکنیم
با احترام و ارادت به همه دوستان عزیز .

یک چیز دیگه هم اینه که ما همه چیز را با هم قاتی میکنیم . ببینید مثلا در Digg شما زیر هر لینک فقط می بینید که در مورد اون لینک و مطلب نظر گذاشته شده و چیز دیگه نمی بینید . ممکنه برای برخی از نظرات هم یک سری کامنت باشه که باز هم در ارتباط با مطلب و کامنت است و اصلا کامنت شخصی نمی بینید و اصلا کامنتها حالت گفتگو پیدا نمیکنه . برای اینکه اگه بخواند چت و گفتگو کنند میرن سایتهایی که برای این منظور هست یا از مسنجر استفاده میکنند . یکبار من در بالاترین این را گفتم که خود ما باید این چیزها را رعایت کنیم اینها دیگه یک سری اصول کلی و ناشی از فرهنگ اجتماعی کاربر است و لازم نیست قوانین محدودکننده در این مورد باشه . که البته دوستان تعبیر به عدم آزادی کردند !
بعد هم اگه با یک موضوع و یا مطلب مخالفیم به نظرم راههای بهتر از مسخره کردن برای ابراز عقیده وجود داره .

یک چیز دیگه هم اینه که ما همه چیز را با هم قاتی میکنیم . ببینید مثلا در Digg شما زیر هر لینک فقط می بینید که در مورد اون لینک و مطلب نظر گذاشته شده و چیز دیگه نمی بینید . ممکنه برای برخی از نظرات هم یک سری کامنت باشه که باز هم در ارتباط با مطلب و کامنت است و اصلا کامنت شخصی نمی بینید و اصلا کامنتها حالت گفتگو پیدا نمیکنه . برای اینکه اگه بخواند چت و گفتگو کنند میرن سایتهایی که برای این منظور هست یا از مسنجر استفاده میکنند . یکبار من در بالاترین این را گفتم که خود ما باید این چیزها را رعایت کنیم اینها دیگه یک سری اصول کلی و ناشی از فرهنگ اجتماعی کاربر است و لازم نیست قوانین محدودکننده در این مورد باشه . که البته دوستان تعبیر به عدم آزادی کردند !
بعد هم اگه با یک موضوع و یا مطلب مخالفیم به نظرم راههای بهتر از مسخره کردن برای ابراز عقیده وجود داره .


دقیقا ! حرفهای رود رانر رو باید طلا گرفت من اینجا خیلی از لینکها رو میبینم که موضوع چیز دیگست یک دفعه یک کاربر میاد مثلا از فیضیه میپرسه چرا محمد با عایشه چنین کرد در حالیکه موضوع اصلا چیز دیگست ! به عقیده من ما نیاز به سامان دهی امور داریم و نه سازمان دهی !

اتفاقا من مخالفم با این نوع نظرات ! بعضیها میخواهند ما رو تبدیل به روبات کنن . یه انسان بی احساس که فقط منطقی فکر میکنه و هرگز اشتباه نمیکنه !!!!! دوستان همونقدر که منطق لازمه عشق و عاطفه و احساس هم مورد نیازه ! انسان یک موجود تک بعدی نیست ...

بعد هم اگه با یک موضوع و یا مطلب مخالفیم به نظرم راههای بهتر از مسخره کردن برای ابراز عقیده وجود داره .

دوست عزیز، قصد دخالت و طرح مجدد بحث مورد نظر( که شما خود اذغان به نخواندش دارید، و بحث قبلی آن را ندارم)
خودم را هم مخاطب شما نمی دانم( چون با وجود دخالت در آن بحث اصلا شوخی نکردم).
ولی اینو باید بگم که بنظر من اصلا مسخره کردن نبود، و فقط جنبه شوخی داشت( حالا شاید هم کمی تند شد) و اینکه اگر مخالف مسخره کردن هستید، بهتره مثل کامنت بالاتر خود

باید آستانه تحمل مون را ببریم بالا . و بدونیم که ما که همدیگه را نمیشناسیم که دشمنی فردی هم با هم نداریم و اگه مخالفتی مثلا با گفته ای میشه مخالفت با اون حرف یا گفته یا عقیده یا نظر است و نه دشمنی شخصی

مخالف کم بودن آستانه تحمل انتقاد شوندگان هم باشید.
در آخر اینکه قضاوت در باره آن اتفاق را بدلیل نبودن یک گروه از کاربران مورد بحث( که امیدوارم هر چه زودتر فعالیت خود را از سر بگیرند، بقول شما همه ما تحمل خود را کمی بالاتر ببریم)
زیاد خوشایند نمی بینم.

فرنگی آدم پخته ای هست من اگه جای مهیار بودم اونو میکردم رئیس تشخیص مصلحت.
منم وزیر ارشاد



فیضیه عزیز، یکی دو باری ه، که می خوام این مطلب رو بهت بگم، وقت پیش نمی آمد، در بسیاری از کامنت هایت رگه بسیار قوی از طنز داری( جدی جدی می گم).
نمی دانم تا بحال از این رگه استفاده کرده ای؟
جای تو باشم یک فکری راجع به این پیشنهاد می کنم. دوباره یادآوری می کنم که کاملا دوستانه و جدی هستم
البته اینو به شایگان عزیز هم باید بگم

نه فرنگی جان ! من بس که مجبور بودم از راههای بدیع و خلق الساعه از اسلام دفاع کنم یه کم اینجوری به نظر میام ! در ثانی خود اسلام به پیروان راستینش لطافت میده ... مخلصیم

سلام بر همه دوستان عزیز.
مطالب بسیار جالبی زیر این لینک مطرح شد که به نظرم واقعن باید بین ما ایرانیهای همه مدعی!‌مطرح بشه!
دوست عزیز فرنگی، من نمي دانم جنابعالي چرا بحث واعظ غير متعظ را زير اين لينك مطرح كرديد!!‌اين مقاله قصد موعظه نداشت. از واقعيتهاي نظامهاي پيچيده سخن مي گفت. از مشكل ساختاري دروني. از دايناسورهاي پرسلولي بگير تا بشر 2 پا! بنده هرگز بابت جريانات مطرح شده در آن لينك قصد گرفتن قيافه حق به جناب ندارم. صرفن حرف Roadrunner عزيز را دوباره نقل مي كنم كه ايشان واقعن منظور اين مقاله را به بهترين شكل ممكن در يافتند:بعد هم آدم ها معمولا ذاتا یک مقدار با محوریت خود همه چیز را می بینند ولی واقعیت اینه که خیلی آدمهای بزرگ و مهم و تاثیر گذار در خیلی مجموعه ها آمدن و رفتن . ولی اون مجموعه به کارش ادامه میده حالا بسته به تاثیرگذاری اون فرد ممکنه بعضا تغییراتی حاصل بشه اما هیچوقت کار اون مجموعه متوقف نمیشه
.
اینکه با یک برخورد بخواهیم قهر کنیم و بریم و بعد یک عده به طرفداری از این و یک عده به طرفداری از اون و جنجال و اینها یک جورایی خیلی بچه گانه است

تمام حرف من همين هاست. يعني چه كه با يك كشمش سردي شان ميشود يك عده و با يك مويز گرمي شان؟! ما همه آدمهاي عاقل و بالغيم به گمانم! هر خرده اي شما به من بگيريد ، ايراد آستانه تحمل نمي توانيد بگيريد كه مرا مثل آخوندها صرفن "حرف خوب زن و عمل نكن" مي ناميد.
همونطور كه Roadrunner عزيز هم گفت، ما اينجا همديگر را كه نمي شناسيم، بالطبع خصومت و پدركشتگي هم با هم نداريم. شما همانقدر برايم عزيزيد كه كاربران فهميده ديگر. تمام غصه من از اين است كه آناني كه دائم دم از آزادي و آزادي خواهي مي زنند، با يك حرف ساده چنان به تريج قبايشان بر مي خورد كه ابتدا فحاشي مي كنند و سپس قهر. تا اينجا هم مشكلي نيست! يك دفعه يك عده ديگر هم فقط از روي احساس، بدون هيچ منطقي دنبال طرف راه مي افتند و مثلن يار كشي مي كنند . اين مي شود كه مشكلات آغاز مي شود. به جاي اينكه فقط مدعي آزادي باشيم، اول بايد بفهميم كه آيا لياقت آزادي را داريم يا خير.
این کامنت توسط mehrdad در ۲۳ فروردين ویرایش شد

حالا فرنگي جون چرا "مثبت" نمي دي به اين لينك؟! شما هم مگر در آن بازي قهر و قهر بازي شركت داريد؟!
این کامنت توسط mehrdad در ۲۳ فروردين ویرایش شد