ناله ملک الشعرای بهار از امت حزب الله دیروز و امروز!؟

‹تا خرند اين قوم ، رندان خر سواري مي كنند› ملك الشعراي بهار در محرّم ، اهل ري خود را دگرگون مي كنند …….از زمين آه و فغان را زيب گردون مي كنند گاه عريان گشته با زنجير ميكوبند پشت…..گه كفن پوشيده ،‌ فرق خويش پرخون مي كنند گه به ياد تشنه كامان زمين كربلا…………………… جويبار ديده را از گريه جيحون مي كنند وز دروغ كهنه ي « يا لیتنا كنّا معك» …………شاه دين را كوك و زينب را جگرخون مي كنند خادم شمر كنوني گشته، وانگه ناله ها……..با دو صد لعنت ز دست شمر ملعون مي كنند بر “يزيد” زنده ميگويند هر دم، صد مجيز ………..پس شماتت بر يزيد مرده ی دون مي كنند پيش ايشان صد عبيدالله سر پا، وين گروه ………ناله از دست “عبيدالله مدفون” مي كنند .............................