هفت روز هفته ---- (گزارش و تفسیر از وبلاگ آزادنویس)

روز سوم. داستان رآکتور تحقيقاتی اميرآباد خيلی مايه‌ی خنده شده. اين رآکتور که اصولن يک رآکتور آزمايشی‌ست سال‌هاست که به دليل مجاورت با مناطق مسکونی فعاليتی ندارد ولی حالا برای آن می‌خواهند اورانيوم غنی شده بگيرند. نکته‌ی جالب اين است که اگر حتی اين رآکتور در تمام اين سال‌ها فعاليت داشته و محصولاتش برای کابردهای پزشکی مصرف می‌شده خوب هنوز هم می‌تواند با همان شيوه‌ی پيشين خودش کار کند و اين همه جار و جنجال برای کاری که در سی سال گذشته جلوی چشم همه صورت می‌گرفته ضرورتی نداشته. خوب اين همان بخش داستان است که خنده‌دار شده چون رآکتور تحقيقاتی اميرآباد بهانه‌ی کوتاه آمدن حضرات کودتاچی‌ست و نه دليل واقعی آن. برای مردم عادی و بيخبر اسم رآکتور خيلی غلط انداز است و همين که بگويند سوخت رآکتور را برای مصارف راديولوژی می‌خواهيم به اندازه‌ی کافی قانع‌شان می‌کند که فقدانش را مساوی با تعطيلی راديولوژی‌ها بدانند منتها اصل داستان همان بهانه‌ای‌ست که حالا با سر و صدای لاريجانی که نبايد فريب البرادعی را بخوريم دارد بزرگ‌تر می‌شود که دست آخر برای بيخبرها خيلی موضوع پر سر و صدايی درست کند. همينقدر کافی‌ست که بدانيد يک رآکتور عملياتی بايد يک جايی باشد که از جريان آب برای خنک کردن هسته‌ی آن استفاده بشود ...