.....ادامه برگردان مقاله ،

فیگارو مینویسد ، حتی تصور اینکه نیروهای سازمان مجاهدین خلق از درون سکونتگاه خود که از دو خانه ساده و چندین ساختمان پیش ساخته تشکیل شده است ، بتواند تن سپاه پاسداران را به لرزه درآوردند ، مشکل است . حتی اگر این گروه از لحاظ مالی و سازمانی قوی باشند .
مالبرونو مینویسد : اعضای سازمان مجاهدین میکوشند تا ضمن فراموش کردن گذشته خود ، تصویری جدید از خود بسازند ، یا به نوعی برای خود تاریخی تازه خلق کنند . البته باید اعتراف کرد که آنها تا حدودی در این راستا موفق بوده اند .

چرا که توانستند با برخی تبلیغات و گسترش روابط با افراد مهم و با نفوذ فرانسه ، نام سازمان خود را از لیست سازمان های تروریستی اتحادیه اروپا خارج کنند .

از جمله حامیان این سازمان در فرانسه ، میتوان به رئیس سابق سازمان اطلاعات فرانسه ، همسر رئیس جمهور سابق فرانسه خانم دانییل میتران ، نخست وزیر سابق فرانسه و افراد دیگر نام برد .

با این حال این سازمان ، از نظر اکثر مقامات فرانسه زمانی خطرناک به نظر آمد که چندین تن از اعضای آن در زمان بازداشت یکی از رهبران خود یعنی مریم رجوی در سال 2003، تحت تأثیر این فضا حاضر شدند خود را آتش بزنند .

اعضای سازمان مجاهدین میکوشند تا ضمن فراموش کردن گذشته خود ، تصویری جدید از خود بسازند ، یا به نوعی برای خود تاریخی تازه خلق کنند . البته باید اعتراف کرد که آنها تا حدودی در این راستا موفق بوده اند..


آلفی عزيز، اين روزنامه های اروپايی گاهی مقالات عجيبی مينويسند. چند روز قبل که يک روزنامه آلمانی به کوروش توهين کرده بود، امروز هم اين مقالبه بيشتر به يک حربه تبليغاتی/روانی برای مقابله با سپاه پاسداران شبيه است. البته مهم نيست مجاهدين خود را چگونه در دل فرانسويان جا می اندازند، امّا جايگاه نداشته شان در ميان مردم ايران روز به روز کمتر هم ميشود، بخصوص در اين شرايط که مردم ميبينند که نيازی به يک گروهک تروريستی و رهبران ديوانه آن برای ايجاد تغيير در آينده خود ندارند، و از داخل ميتوانند آينده خود را بسازند. مردم ايران باهوشتر از آن هستند که از دست جمهوری اسلامی راحت شوند و سرنوشت خود را به دست رجوی 100 برابر بدتر از جمهوری اسلامی بسپارند.حالا گروههای سياسی فرانسوی هرچه ميخواهند بگويند.

چند روز قبل که يک روزنامه آلمانی به کوروش توهين کرده بود،
گلی جان اون مقاله مال یکی دو سال قبل بود و این تجزیه طلبا بسکه ازش خرکیف می شن از اون موقع تابحال صدبار لینکیدنش.

عجب! من تاريخش را نگاه نکردم، ممنون از راهنمايی شما. به هر حال عقل که نباشد،عقده و فشار هم که باشد، جان در عذاب است.
این نظر توسط نویسنده‌ی آن یک دقیقه پس از ارسال ویرایش شد

گلی جان ، به لحاظ نزدیکی مجاهدین به اطرافیان میتران و علاقه سارکوزی به میتران ، این گروه مورد حمایت بیشتر فرانسه قرار گرفتند ،
ولی کلا در فرانسه داستان مجاهدین خلق و فرانسه ریشه در مناسبات شخصیه " فرانسوا میتران " رئیس جمهور سابق (در گذشته ) فرانسه داره ، میتران یکی از بهترین رئیس جمهورهای فرانسه بود و متمایل به مارکسیستهای اروپا ، به شدت با رژیم الامی در ایران درگیر بود و در دهه 80 و جنگ ایران و عراق ، پشتیبانی زیادی از عراق و سازمان مجاهدین برای سرکوب حکومت اسلامی در تهران انجام داد.. با توجه به دسته بندیهای سیاسی و احزاب فرانسه و البته مراودات سیاسیشون به دلیل آزادی واقعی (نسبتا) سیاسی و ابراز تمام عقاید در سطح جامعه به راحتی میشه دید ، فرانسویها نگرش مثبتی به سازمان رجوی ندارند ولی ازونجا که از حکومت تهران تنفر بیشتری دارن ، شاید از یه جهاتی رعایت این سازمان رو کرده باشند .

مثلا روزنامه لوموند که گرایشات شدید سوسیالیستی داره ، معمولا هر چند وقت یکبار یه گیر اساسی به این سازمان میده و سعی میکنه یه مدرک جدیدی علیه شون رو کنه و از طرفی به خاطر اینکه با رژیم تهران رو نده ، یه مقاله تند علیه جمهوری اسلامی هم مینویسه...خلاصه قضیه مجاهدین یه جورایی شبیه قضیه ج.ا شده ، چرا که از طرفی به شدت ناقض هنجارهای بین المللی هست و از طرفی در مقطعی از زمان با باورهای مردم گره خورده و الان بیشتر مردم یک حس ترحم همراه با دلخوری ازین سازمان دارند ، به شخصه معتقدم این سازمان جدای از جنایتهای زیاد علیه شهروندان عادی ، خواسته یا ناخواسته بعضی جاها در مسیر ج.ا حرکت کرده !
این نظر توسط نویسنده‌ی آن شش دقیقه پس از ارسال ویرایش شد

ممنون از توضيح کاملتون، من باز هم از شما چيزی ياد گرفتم، متشکرم.
زمانی که سارکوزی رئيس جمهور فرانسه شد، مجله تايم يک مقاله کامل در موردش نوشت و دقيقاً همانطوری که شما گفتيد توضيح ميداد که او علاقه شديد به ميتران دارد، و ميخواهد که جايگاهی مانند او پيدا کند. امّا يک طعنه زده بود که ميتران، چه خوب چه بد، يک سياستمدار قابل بود و از او تا سارکوزی، فاصله بسياری وجود دارد.
در مورد مجاهدين هم، زمانی که عراقی ها چند ماه پيش به اشرف حمله کردند، با اينکه بيشتر دوستان ميگفتند "خود کرده را تدبير نيست" امّا به قول شما يک حالت ترحمی هم وجود داشت که اينها بلاخره گروهی ايرانی هستند که گول قولهای رجوی ها را خورده اند و برای همه سنگين بود که آنجا از عده ای عراقی کتک بخورند. امّا شما دقت کنيد در اين چند ماه که از عمر جنبش ميگذرد، به روشهای مختلف سعی در استفاده از شرايط فعلی را داشته اند که البته مردم مانند دو دهه گذشته بهشان بی اعتنايی کردند، امّا برخی صحبتها در تخريب رهبران جنبس فقط ميتوانست به جمهوری اسلامی کمک کند.

ممنون از توضيح کاملتون، من باز هم از شما چيزی ياد گرفتم، متشکرم.
زمانی که سارکوزی رئيس جمهور فرانسه شد، مجله تايم يک مقاله کامل در موردش نوشت و دقيقاً همانطوری که شما گفتيد توضيح ميداد که او علاقه شديد به ميتران دارد، و ميخواهد که جايگاهی مانند او پيدا کند. امّا يک طعنه زده بود که ميتران، چه خوب چه بد، يک سياستمدار قابل بود و از او تا سارکوزی، فاصله بسياری وجود دارد.
در مورد مجاهدين هم، زمانی که عراقی ها چند ماه پيش به اشرف حمله کردند، با اينکه بيشتر دوستان ميگفتند "خود کرده را تدبير نيست" امّا به قول شما يک حالت ترحمی هم وجود داشت که اينها بلاخره گروهی ايرانی هستند که گول قولهای رجوی ها را خورده اند و برای همه سنگين بود که آنجا از عده ای عراقی کتک بخورند. امّا شما دقت کنيد در اين چند ماه که از عمر جنبش ميگذرد، به روشهای مختلف سعی در استفاده از شرايط فعلی را داشته اند که البته مردم مانند دو دهه گذشته بهشان بی اعتنايی کردند، امّا برخی صحبتها در تخريب رهبران جنبس فقط ميتوانست به جمهوری اسلامی کمک کند.



خوب مسئله اساسی و وزیت بزرگ یک جامعه باز و دموکرات همینه که نظر اکثریت بر همه چیز غلبه پیدا میکنه از نظام اداری و مالی کشور تا صف آرائی گروها ، حزبها و گرایشات مختلف و اون ایدئولوژی و عقیده ای که مردم به هر دلیلی ازش دوری کنن رفته رفته محکوم به حذف یا ریزش از جامعه میشه

الاف جان و گلی عزیز، شخصا معتقدم كه مجاهدین اندک مشروعیتشان را زمانی كه رهبر فرقه شان دستان به خون آلوده صدام را بعنوان همکاری فشرد از دست دادند. از نظر سیاسی مجاهدین مهره سوخته ای هستند كه حتی بدرد فشار به ج.ا هم نمیخورند.

الاف جان و گلی عزیز، شخصا معتقدم كه مجاهدین اندک مشروعیتشان را زمانی كه رهبر فرقه شان دستان به خون آلوده صدام را بعنوان همکاری فشرد از دست دادند. از نظر سیاسی مجاهدین مهره سوخته ای هستند كه حتی بدرد فشار به ج.ا هم نمیخورند.


گل علی آقای عزیز ، دقیقا همینطوره...اصولا هر نوع خیانتی محکوم هست به خصوص اگه این خیانت ،همکاری با دشمنت باشه !
معتقدم سازمان مجاهدین خلق ظرفیت این رو داشت که الان محبوبترین نیروی اپوزیسیون نزد مردم باشه

کاملا موافقم، نه تنها محبوبترین بلکه مهمترین و قدرتمندترین.

معتقدم سازمان مجاهدین خلق ظرفیت این رو داشت که الان محبوبترین نیروی اپوزیسیون نزد مردم باشه

کاملا موافقم، نه تنها محبوبترین بلکه مهمترین و قدرتمندترین.


حتی اگه با صدام هم همکاری نمیکردن باز هم محبوبیت نداشتند. ایدئولوژیشونو ببینین. اینا به خودشون هم رحم نمیکنن. تو عملیات مرصاد در واقع با خودشون تسویه حساب کردن. اونایی که سازمان تشخیص داد دردسر ساز هستند رو به کشتن داد. الان هم تو اردوگاه‌هاشون از خودشون زندانی دارن. بچه ها رو از پدر مادر جدا می‌کنن و ...
در کل چیز جالبی نبودن و‌ نیستن و احتمالا نخواهند بود.