نور را در پستوی خانه نهان باید کرد - گزارشی از نمایشگاه آثار سیا ارمجانی با نام «کشتار در تهران» در نیویورک

آن ‏که بر در می‏کوبد شباهنگام،/به کشتن چراغ آمده است./نور را در پستوی خانه نهان باید کرد./آنک قصابانند بر گذرگاه‏ها مستقر،/با کنده و ساطوری خون‏آلود/و تبسم را بر لب‏ها جراحی می‏کنند/و ترانه را بر دهان/ابلیس پیروز مست،/سور عزای ما را بر سفره نشسته است./خدا را در پستوی خانه نهان باید کرد. این شعر آشنای شاملو که بسیاری را به یاد سال‏های دهه‏ی ۶۰ می‏اندازد، در یکی از چیدمان‏های «سیا ارمجانی»، مجسمه‏ساز بنام ایرانی مقیم نیویورک، نقش بسته است. این چیدمان که «کشتار پنهان» نام دارد، در نمایشگاهی به نام «کشتار در تهران» در اکتبر امسال در شهر آسمان‏خراش‏ها افتتاح شد و تا ۲۳ دسامبر در گالری «ماکس پرتج» ادامه خواهد یافت. چیدمان یاد شده به ارتفاع سه متر و پهنای دو متر، کعبه‏ی سیاهی را نشان می‏دهد که بر بالای آن، آدمکی بدون سر در لباس سیاه، دست‏هایش را با خشم به طرف آسمان باز کرده است. بر روی میانه‏ی این کعبه‏ی سیاه، شعر شاملو نقش بسته است و در پایین کعبه، دست و پاها و پیکرهایی دفن شده‏، دیده می‏شوند که نماد گورهای دسته‏جمعی‏ای است که پس از سرکوب‏های بعد از انتخابات ۸۸ در ایران کشف شدند.