نمی دونم چند نفر تا حالا نوشته های ایشون رو خوندید ؟ با انکه خیلی شیرین وقایع رو تعریف می کنه ولی اصلا ساختار نداره. نظرتون چیه؟

نوع نوشتنش رو اصلا نمی پسندم انگار داره زنده می نویسه و فرصت تصحیح هم نداره.

مثلا می نویسه: در یکی از پروازها با کمک خلبان که اسمش یادم نیست داشتم صحبت می کردم، آهان اسمش یادم اومد آقای فلانی بود.
خوب که چی؟ این چه طرز نوشتنه؟ مگه داری صحبت می کنی؟
بعد هم می خواد یه خاطره ی دو خطی رو تعریف کنه اون قدر پرت و پلا می نویسه که آدم اصلا یادش میره واسه چی این صفحه رو باز کرده، من اگه گاهی بخوام نوشته های این شخص رو بخونم همون اول مستقیم میرم پایین صفحه

دوست عزیز .. من یک آدم بی سوادی هستم که برای دل خودم می نویسم . و مانند شما فضلا و عقل کل ها بلد نیستم خوب بنویسم . ولی همین قدر می دانم این چرت و پرت های من را روزانه بالای هزار نفر می خوانند و کامنت می گذارند .. شما لطفآ نخوانید عزیزم . آقایون عقل کل

دوست عزیز .. من یک آدم بی سوادی هستم که برای دل خودم می نویسم . و مانند شما فضلا و عقل کل ها بلد نیستم خوب بنویسم . ولی همین قدر می دانم این چرت و پرت های من را روزانه بالای هزار نفر می خوانند و کامنت می گذارند .. شما لطفآ نخوانید عزیزم . آقایون عقل کل

چرا ما ايرونيها زود بهمون برميخوره تا کسي رک و پوست کنده نظرش رو بيان ميکنه?
زود همه چيز رو به دل نگيريد.

چرا ما ايرونيها زود بهمون برميخوره تا کسي رک و پوست کنده نظرش رو بيان ميکنه?
زود همه چيز رو به دل نگيريد.
++++++++++++++

ما نه خودمون رو جزء فضلا دانستیم و نه عقل کل ها، بنده گفتم شیوه ی نگارش شما رو نمی پسندم و فکر کنم هم حق با من باشه چون شما به صورت زنده که نمی نویسید و فرصت تصحیح دارید

مثلا می نویسه: در یکی از پروازها با کمک خلبان که اسمش یادم نیست داشتم صحبت می کردم، آهان اسمش یادم اومد آقای فلانی بود.

خوب می تونید به من بگید که این چه شیوه ای در نگارش است تا ما هم استفاده کنیم.

خدمت شما عرض کنم .. روش من در نگارش بر مبنای نوشتن در لحظه است . یعنی هر چه به ذهنم می آید مستند تعریف می کنم . و معتقدم اگر بخواهم بازسازی و ادیت کنم ، از حالت زنده و مستند خارج مي شود . اين سبك نوشتن را با خوانندگان هميشگي در ميان گذاشتم و از ان ها سوال كردم كدوم سبك را مي پسنديد ؟ آن ها همگي متفق القول بودند كه به همين روش هم ادامه بدهم . من هر كاري مي كنم با خواننده هايم در ارتباط و مطابق سليقه آن ها مي نويسم . مثلآ حواشي رو عده اي نمي پسندند . اما خواننده ها اصرار دارند حتمآ باشد . اين سبك نگارش من است . و به اين نوع صادقانه نوشتن هم عادت كرده ام . حال اگر به سبك و سياق ديگر نوشته ها نمي خوره تقصير من نيست . من اين نوع نگارش رو دوست دارم و مردم هم از همون ابتدا استقبال كرده اند . آيا كساني كه براي نخست بار كاري رو ارائه مي دهند ، بايد محكومشان كنيم كه چرا مثل بقيه نيستيد ؟!!

دوست عزيز اصلآ به من بر نخورد .. در پاسخ فردي كه نوشت من اين شيوه نگارش رو خوشم نمي آيد .. عرض كردم سواد من در اين حد است . و واقعآ هم طور ديگه نمي توانم خاطرات ام رو بنويسم . نه ربطي به فرهنگ ما ايراني ها داره و نه تقصير من است كه چرا به سبك ديگران نمي نويسم ... از روز نخست كه وبلاگ نويسي رو شروع كردم ، سعي نمودم شيوه روايت و نگارش ام با روزنامه و گزارش نويسي فرق داشته باشه .. و الان نه تنها ناراحت نشدم و به قول شما به من بر نخورد ، بلكه خوشحالم كه سبك ام با ديگران متفاوت است . اگر حمل بر خود ستايي نباشه حضور بالاي بازديد كنندگان هم مي تونه تآئيد نظريه من باشد .

اتفاقاَ از نظر من سبک نوشتن شما بسیار عالیه. طوری می‌نوبسید که من به شخصه از خواندن مطالب بلند شما خسته نمی‌شم با اینکه معمولاَ حوصله‌ی خواندن متون طولانی رو ندارم. البته هرکس نظر متفاوتی داره و من نمی‌خوام با این کامنت خودم رو در برابر دوستانی که از سبک نوشتاری شما انتقاد کردند قرار بدم.

مهيار جان عزيزم .. خيلي ممنون از لطف شما . ولي باور كن من با تمام احساسم مستند وار مي نويسم . حتي با وجودي كه مي دانم ممكنه اشتباه تايپي پيش بياد ( كه هميشه هم مي آيد ) ولي ترجيح مي دهم بازخواني نكنم ! چون مطمئن هستم از قالب نوشته ام راضي نخواهم شد . و دست كاري خواهم كرد . كه اگر اين اتفاق بيفته ، اون يه ذره جذابيتي هم كه داره از بين خواهد رفت . فراموش نكن كه من مرتب با نظر خوانندگانم در نگارش ، انتخاب سوژه ، بيان حاشيه هاي اضافه و غيره هماهنگ هستم . آن ها هستند كه با نظرات سازنده خودشون راهنماي من هستند . دوستي انتقاد كرده بود كه ... هم مطالب طولاني است و هم تصوير ها زايد هستند . كه من در پاسخ عرض كردم ... خلاصه نويسي و حذف تصاوير خيلي كار من را راحت و سبك تر مي كنه ... چون من يك روز از وقت خود را صرف تهيه عكس مونتاژ ، رنگ بندي و تيتر مي كنم .. نگارش هم خيلي زمان مي بره .. چون همون لحظه اي كه به يادم مي آيد ، مي نويسم . به شرافتم سوگند در اين يك سال پيش نيامده است كه متن را قبلآ آماده كرده و يا در كاغذي نوشته باشم و سپس آن را تايپ كنم . فقط موضوعاتي كه ناخودآگاه به ذهن ام مي رسه ، يا از كامنت دوستان سوژه اي يادم مي افته ، عنوان آن را يادداشت نموده و فقط در موقع نوشتن خاطره به آن فكر كرده و تايپ مي كنم . شايد باور نكنيد ... من هيچ گاه موضوع پاراگراف هاي بعدي رو نمي دونم .. بر اساس زنده شدن خاطرات آن ها رو بازنويسي مي كنم . البته اين حق رو به من بدهيد كه خاطرات متعلق به دو دهه قبل است . سن بالا هم مزيد بر فراموشي شده است . به هر حال از تمام عزيزاني كه خوششون نمي آيد معذرت مي خواهم . و قلبآ اعلام مي كنم جور ديگه اي بلد نيستم .

اينقدر زودرنج نباشيد آقاي مدرسي

خدمت شما عرض کنم .. روش من در نگارش بر مبنای نوشتن در لحظه است . یعنی هر چه به ذهنم می آید مستند تعریف می کنم . و معتقدم اگر بخواهم بازسازی و ادیت کنم ، از حالت زنده و مستند خارج مي شود . اين سبك نوشتن را با خوانندگان هميشگي در ميان گذاشتم و از ان ها سوال كردم كدوم سبك را مي پسنديد ؟ آن ها همگي متفق القول بودند كه به همين روش هم ادامه بدهم . من هر كاري مي كنم با خواننده هايم در ارتباط و مطابق سليقه آن ها مي نويسم . مثلآ حواشي رو عده اي نمي پسندند . اما خواننده ها اصرار دارند حتمآ باشد . اين سبك نگارش من است . و به اين نوع صادقانه نوشتن هم عادت كرده ام . حال اگر به سبك و سياق ديگر نوشته ها نمي خوره تقصير من نيست . من اين نوع نگارش رو دوست دارم و مردم هم از همون ابتدا استقبال كرده اند . آيا كساني كه براي نخست بار كاري رو ارائه مي دهند ، بايد محكومشان كنيم كه چرا مثل بقيه نيستيد ؟!!
خوب جناب مدرسی ما هم از شما سوال کردیم که چرا این گونه می نویسید، اگر از همان اول به جای این همه آسمون ریسمون بافتن می گفتین که اکثر خوانندگان وبلاگتون این روش رو دوست دارند خوب ما هم جوابمون رو گرفته بودیم، در ضمن شما سن و سالی ازتون گذشته، اصلا زیبنده ی شما نیست که در جواب سوالات منطقی فرافکنی کنید و بحث بی سوادی و ... را پیش بکشید، قصد من اسائه ادب نبود، در هر صورت امیدوارم که موفق باشید.