نوع نوشتنش رو اصلا نمی پسندم انگار داره زنده می نویسه و فرصت تصحیح هم نداره.

مثلا می نویسه: در یکی از پروازها با کمک خلبان که اسمش یادم نیست داشتم صحبت می کردم، آهان اسمش یادم اومد آقای فلانی بود.
خوب که چی؟ این چه طرز نوشتنه؟ مگه داری صحبت می کنی؟
بعد هم می خواد یه خاطره ی دو خطی رو تعریف کنه اون قدر پرت و پلا می نویسه که آدم اصلا یادش میره واسه چی این صفحه رو باز کرده، من اگه گاهی بخوام نوشته های این شخص رو بخونم همون اول مستقیم میرم پایین صفحه