مهيار جان عزيزم .. خيلي ممنون از لطف شما . ولي باور كن من با تمام احساسم مستند وار مي نويسم . حتي با وجودي كه مي دانم ممكنه اشتباه تايپي پيش بياد ( كه هميشه هم مي آيد ) ولي ترجيح مي دهم بازخواني نكنم ! چون مطمئن هستم از قالب نوشته ام راضي نخواهم شد . و دست كاري خواهم كرد . كه اگر اين اتفاق بيفته ، اون يه ذره جذابيتي هم كه داره از بين خواهد رفت . فراموش نكن كه من مرتب با نظر خوانندگانم در نگارش ، انتخاب سوژه ، بيان حاشيه هاي اضافه و غيره هماهنگ هستم . آن ها هستند كه با نظرات سازنده خودشون راهنماي من هستند . دوستي انتقاد كرده بود كه ... هم مطالب طولاني است و هم تصوير ها زايد هستند . كه من در پاسخ عرض كردم ... خلاصه نويسي و حذف تصاوير خيلي كار من را راحت و سبك تر مي كنه ... چون من يك روز از وقت خود را صرف تهيه عكس مونتاژ ، رنگ بندي و تيتر مي كنم .. نگارش هم خيلي زمان مي بره .. چون همون لحظه اي كه به يادم مي آيد ، مي نويسم . به شرافتم سوگند در اين يك سال پيش نيامده است كه متن را قبلآ آماده كرده و يا در كاغذي نوشته باشم و سپس آن را تايپ كنم . فقط موضوعاتي كه ناخودآگاه به ذهن ام مي رسه ، يا از كامنت دوستان سوژه اي يادم مي افته ، عنوان آن را يادداشت نموده و فقط در موقع نوشتن خاطره به آن فكر كرده و تايپ مي كنم . شايد باور نكنيد ... من هيچ گاه موضوع پاراگراف هاي بعدي رو نمي دونم .. بر اساس زنده شدن خاطرات آن ها رو بازنويسي مي كنم . البته اين حق رو به من بدهيد كه خاطرات متعلق به دو دهه قبل است . سن بالا هم مزيد بر فراموشي شده است . به هر حال از تمام عزيزاني كه خوششون نمي آيد معذرت مي خواهم . و قلبآ اعلام مي كنم جور ديگه اي بلد نيستم .