نميدونم چرا امّا اين آهنگ مرا به ياد آهنگهای گيلکی خودمان می اندازد.


این ترانه آهنگ انگار با جنبش هم معنی شده. این آهنگ یه ملودی قدیمی آذریه به اسم "ساری گلین". بچه های آذربایجان و کلن ترک ها خیلی ازش استفاده می کنن و براشون معنای برادری داره. روزگاری تو جنگ با ارمنی ها هم خیلی مورد توجه قرار گرفت اما جالب این جاست که این ملودی حتا در بین ارمنی ها هم رایجه و الان گروه های جنبش صلح تلاش می کنن از این خاطره ی مشترک برای حل معضل کهنه ی ترک ها و ارمنی ها استفاده کنن. ویدیوهایی مثل برادران نغمه های برادران ما با آواز ارمنی روی این ملودی ترکی از این دست فعالیت هاست. مرحوم معروفی بزرگ هم این رو برای پیانو تنظیم کرد که ویگن خواننده ارمنی ایران اونو اجرا خوند.
این آهنگ تو گرماگرم انقلاب با ترانه ای از مورد استفاده سازمان های مخالف جمهوری اسلامی قرار گرفت و همین هم باعث شد بعد از انقلاب هر اجرایی از اون مساله ساز بشه.
یه اجرای فوق العاده اش کار حسین علیزاده تو آلبوم به تماشای آب های سپید هستش با عنوان ساری گلین به سه زبان فارسی و ترکی و ارمنی اجرا کرد. طبعن اجراهای ترکی بسیاری رو هم می تونین پیدا کنین که به نظر من یکی از زیباترین اجراها کار کیراچ، خواننده و آهنگ ساز راک ترکیه است. همین آهنگ رو با ویولون بیژن مرتضوی با ویولن اجرا کرده که اتفاقن کار بدی نیست. و ترانه ی مدرنی هم که دختر زیبای ارومیه پریسا ارسلانی اخیرن تنظیم و اجرا کرده.
تو کتاب سرود مرد کوهستان که دهه ی پنجاه کتاب مقدس ترانه های جنبش بود این ترانه رو با عنوان "پاییز آمد" ثبت کرده.
امروز هم این ترانه تلفیق عشق و آزادیه. یه جورایی ناموس آذربایجان به حساب میاد و از طرفی اون قدر اجرا شده که دیگه هویت مشترک همه ی ماست.