بازنشسته ها جایی برای زندگی ندارند / داستان کوتاه /

بغض پيرمرد تركيد . - پسرم… پسرمه . - پسرت ! خب چي ميگه ؟ پيرمرد قفس سيمي ريز بافت را كه با مهره هاي رنگين تزيين شده بود در سينه اش جمع كرد و در حاليكه قطره هاي اشك روي مژه هاي كوتاهش سنگيني مي كردند جواب داد : - مي خواد منو بذاره آسايشگاه. - آسايشگاه ؟ دانه اشك درشتي روي شانه پرنده چكيد و او را تر كرد. - زنش ميگه اگه من توي خونه باشم پسرشون خوب تربيت نميشه ؟ مي فهمي ؟ دوستش با چشمهاي گرد شده او را نگاه مي كرد و قبل از اينكه چيزي بگويد ، پيرمرد ادامه داد : - تو هم فكر مي كني اگه من تو خونه باشم نوه ام بد بار مياد ؟ نوه خودم ، كه از پسرم هم بيشتر دوستش دارم !