چهره هايي كه در مكزيك و كشورهاي هم مرز مكزيك و يا حوزه درياي كاراييب رهبري انقلابها و مبارزات مردم را به عهده گرفتند ، اكثرا ملي گراي پيشتاز و كمتر معتقد به انقلاب سوسياليستي بودند . حتي فيدل كاسترو در آغاز مبارزه عليه باتيستا ، از كمك هاي امريكا بهره مند بود و به انقلابي سوسياليستي اعتقاد نداشت ، اما زماني كه امريكايي ها دريافتند انقلابيون كوبا مايل نيستند زير نفوذ آنها باشند ، مبارزه با فيدل كاسترو را در دستور كار قرار دادند . نكته جالب اينجاست كه دردوران حكومت دكتر مصدق نيز چون او را مستقل يافتند به او بر چسب كمونيستي زده و مصدق را متهم كردند كه راه را براي به قدرت رساندن حذب توده هموار مي كند...

دونالد . سي . هودگز در كتابي كه در سال 1986 در تگزاس منتشر كرد ، پايه هاي فكري بسياري از انقلابيون و روشنفكران آمريكاي لاتين از جمله اگوستو سزار ساندينو از چهره هاي انقلابي نيكاراگوئه را تشريح كرده است. دونالد . سي . هودگز درباره او مي گويد :

تجربه انقلاب مكزيك درس بزرگي براي ساندينو بود و نه تنها او ، بلكه تعدادي ديگر از رهبران مبارزات مردم مكزيك ، كوبا ، نيكاراگوئه و گواتمالا از آيين زرتشت تاثير گرفته بودند . ريشه توسعه افكار زرتشت در امريكاي مركزي را بايد نتيجه تلاش جمعيت زرتشتيان مكزيك دانست كه از نيمه دوم قرن نوزدهم تا نيمه اول قرن بيستم بسيار فعال بودند و در شمار گروه هاي پيشرو و مترقي بودند .

دونالد . سي . هودگز همچنين مي نويسد : ژوليو آنتو نيو مالا پايه گذار حزب كمونيست كوبا از سال 1922 زير نفوذ آيين زرتشت بود . همچنين كتابهاي زند و اوستا وقتي به دست رهبران انقلابي نيكاراگوئه و سايرين رسيد ، بسيار مورد پسند آنها قرار گرفت . آنها ابتدا براي درك افكار زرتشت ، به نوشته نيچه در كتاب چنين گفت زرتشت مراجعه كردند و با افكار او در زمينه روشنايي و تاريكي و مبارزه بين اهورامزدا و اهريمن آشنا شدند .

ساندينيو در كتاب چنين گفت زرتشت خواند : دولت ؟ دولت چيست ؟ پس اكنون با من در آييد تا كلام خويش را درباره مرگ ملتها با شما بگويم . دولت نام سردترين هيولاهاست و به سردي دروغ مي گويد و اين دروغ از دهانش بيرون مي خزد كه من دولت ، همان ملتم...آنجا كه هنوز ملتي بر جاست ، نمي دانند دولت چيست ...

دونالد . سي . هودگز در قسمتي ديگر از كتاب نوشته است : ساندينو و ديگران براي آگاهي بيشتر از انديشه هاي زرتشت به منابع اصلي رجوع كردند و علاوه بر بررسي آيين زرتشت ، از فلاسفه هندي و افكار صوفيان نيز براي روشن كردن افكار مردم بهره گرفتند . در واقع فلسفه روشنايي و حقيقت تاريكي و روشنايي ، ساندينو را شيفته آيين زرتشت كرده بود . ساندينو در نامه اي كه براي يكي از دوستانش نوشته به معنويات و اينكه انسان بايد روح پاكي داشته باشد اشاره كرده است . او زرتشت را مظهر روشنايي معرفي و از كتاب اوستا تمجيد كرده است.