پیشاپیش اعلام می کنیم که چون خوک را اساسا جانور نمی دانیم آن را به سه بچه خرس تغییر داده ایم، در ضمن چون ذکر نام اسباب لهو و لعب ویلون و فلوت را مناسب ندانستیم و چیزی هم از صدا و سیما کم نداریم از دف و سنج که بسیار هم ایرانی و ارزشی هستند استفاده کرده ایم.

روزی بود و روزگاری. سه بچه خرس بودند به نام های خرس دف زن، خرس سنج زن و خرس کاری. وقتی این خرس ها هجده سالشان شد و دیگر می توانستند شب ها شبکه های مستهجن مولتی ویژن تماشا کنند ننه ی آنها به آنها گفت که بروند برای خودشان خانه و زندگی تشکیل بدهند. از آنجایی که در کل هنرمندها و روشنفکرها کون گشادند و راحت طلب! خرس دف زن خانه ای از علف برای خودش ساخت و مشغول دف زنی شد، خرس سنج زن خانه ای از چوب ساخت و مشغول سنج زنی شد ولی خرس کاری که جوگیر شده بود و با مافیای سیمان و میلگرد هم همکاری می کرد توانست برای خودش خانه ای از بتن آرمه درست کند. یک روز گرگ بد گنده زنگ خانه ی خرس دف زن را زد و پرسید: قربان! ببخشید این خانه ی علفی شما متری چند؟ خرس دف زن گفت: متری یک میلیون و نیم. پنج میلیون هم وام با بهره ی دوازده درصد داره. انباری و پارکینگ هم نداره. گرگ بد گنده گفت: ممنون. و رفت در خانه ی خرس سنج زن و گفت: ارباب! این خانه ی تخته ای شما متری چند؟ خرس سنج زن گفت: متری دو میلیون. گرگ گفت: خونه ی علفی متری یک و نیم بود مگه چوب چقدر گرونتره. خرس سنج زن گفت: مساله علف یا چوب نیست. تا تو از اونجا برسی اینجا قیمت جهانی مسکن متری نیم میلیون رفت بالا. گرگ بدگنده گفت :آهان! ممنون. و سرش را انداخت پایین و رفت در خانه ی خرس کاری و گفت: رییس! این خونه ات متری چند؟ خرس کاری گفت: از آنجایی که من عضو مافیای مسکن هستم خانه ام را متری پنج میلیون کمتر نمی دهم، در ضمن دویست سال دیگر قرار است خط مترو از بغل خانه ام بگذرد. گرگ بد گنده که دید اوضاع اینجوریه رفت و خونه ی نود و نه ساله ثبت نام کرد. بعد از نود و نه سال هنوز خانه اش را در شهر جدید پردیس تحویل نگرفته بود که جان را دو دستی به جان آفرین تقدیم کرد و قدم به خانه ی آخرت گذاشت و خانه دار شد. در پایان از بچه های خوب می خواهیم لطفا به نتایج اخلاقی زیر توجه نموده و روزی پنجاه بار از روی آن بنویسند:

نتیجه اخلاقی یک: النظافة من الایمان.

نتیجه اخلاقی دو: یا مکن با پیلبانان دوستی/یا بنا کن خانه ای در خورد مافیای مسکن

نتیجه اخلاقی سه: می دو ساله و محبوب چهارده ساله و خانه ی نود و نه ساله/ همین بس است مرا صحبت صغیر و کبیر

در ضمن چون ذکر نام اسباب لهو و لعب ویلون و فلوت را مناسب ندانستیم و چیزی هم از صدا و سیما کم نداریم از دف و سنج که بسیار هم ایرانی و ارزشی هستند استفاده کرده ایم.

والبته آنها را هم پشت گل و بته و دکور و میز نشان میدهیم