پس از بازگشت اعضای تیم ملی فوتبال به کشور، شخصیتهای ملی و مذهبی زیادی به استقبال آنها رفته بودند. در میان آنها آقای قرائتی هم حضور داشت. خبرنگاری به سراغ ایشان رفت و علت حضورشان را در مراسم استقبال پرسید که جواب آقای قرائتی هم خیلی جالب بود:«من وقتی جوانان فوتبالیست را میدیدم که پس از هر بار گل زدن دستهای خود را به سمت آسمان میبردند خیلی خوشحال میشدم! الحمدالله ورزش ما هم کم کم دارد اسلامی میشود!» (نقل به مضمون)
ولی یک سوال همیشه در ذهنم وجود داشت که چرا ما باید همیشه و همه جا، مسائل مختلف را به دین و مذهب ربط بدهیم؟ مثلا اگر فوتبال ما اسلامی نشود و یا والیبال ما دینی نشود، خطری جوانان ورزشکار ما را تهدید خواهد کرد؟ من فکر میکنم که جدای از حس دلسوزی مسئولان محترم، نوعی شتاب زدگی و جوزدگی در تصمیمات و حرفهای آنها وجود دارد. بعنوان مثال ميتوان به اظهارات آقای علی آبادی در خصوص قهرمانی تیم پرسپولیس اشاره كرد. حالا اگر ایشان، قهرمانی این تیم را به شعارهای انقلابی دوران انقلاب ربط نمیدادند و شعار جديدي اختراع نميكردند، آيا مشکل خاصی پیش می آمد؟!
Algorithm | ارتقاء : حدود 6 ماه قبل | ارسال : حدود 6 ماه قبل
- تا کنون 16 رای مثبت و 0 رای منفی به این لینک داده شده - تا کنون 0 نفر این لینک را در لیست مورد علاقه خود قرار داده ( اند ) - این لینک مربوط به هیچ کدام از موضوعات مورد بحث نمی باشد
موضوع مورد بحث :
کاربرانی که رای داده اند ( سبزها مثبت ،قرمزها منفی )