تا بیست و دوی بهمن ِ سبز؛ الله اکبر شبانه

همان گونه که در اوایل جنبش هر شب حدود ساعت دَه شب به بام ها می رَفتیم و همه با هم خدا را به بزرگ تَرین بودن یاد می کردیم و فریادِ مان لرزه بَر اندام کودتا چیان و پایه های ستم می انداخت، می توانیم از اِم شب – یعنی 12 بهمن – به بام ها برویم و همین کار را تکرار کُنیم و فریاد بزنیم «الله اکبر»! چند نکته حائز اهمیت است: 1. ممکن است در آغاز کَسی هم راهی نکُند. اگر بتوانید با آشنا های هم محلّه ای تان هم آهنگ باشید و آن ها را به این کار ترغیب کُنید و رأس یک ساعت همه با هم الله اکبر بگویید کمک می کُند تا به تدریج به تعدادِ تان افزوده شود. 2. اگر تعدادِ تان زیاد شد می توانید شعار های دیگر هم به تدریج سَر دهید. این کار تنها به شرطی ست که تعدادِ تان زیاد باشد و از هم راهی مَردُم مطمئن باشید چرا که هر قدر شعار ها تند تَر باشد احتمال هم راهی مَردُم کم تَر است. 3. قدرت حركت هاي اعتراضي ِ مدني – تظاهراتِ سكوت، جنبش هاي اِس اِم اِسي، شعار دادن روي بام و غيره – در پُر تعداد بودن آن ها ست. هر چه فرياد ها قوي تَر و تعداد الله اكبر ها بيش تَر باشد طبيعتن تأثير حركت بيش تَر و ضمنن هم راهي ِ بيش تَر محتمل تَر است. 4. يكي از فوايد اين كار تجربه كردن اتّحاد و اميد به پيروزي به صورت كاملن عيني ست كه همان طور كه قبلن هم اشاره كرده اَم قوي ...