آقای بهشتی آزاد شدید، مبارک است! اما من اگر جای شما بودم در زندان می ماندم.

آقای بهشتی امثال پدران شما فرصت آن را داشتند تا بعد از 22 بهمن 57 آزادی و دموکراسی را برای این کشور به ارمغان آورند، اما در طول سال های عمرشان آنچنان بر طبل انقلاب و بگیر و ببندها کوبیدند که حالا نوبت به فرزندانشان و نوه هایشان رسیده است. آقای بهشتی خوش به حال شما! که به خاطر شما آیت الله موسوی اردبیلی با کهولت سن به تهران می آید برای آزادی شما...آقای بهشتی! خوش به حال شما که آقای رفسنجانی برای شما بغض می کند. اما من چه کنم با درد مادرانی که کسی را ندارند که به دادشان برسد! آقای بهشتی! این زندان ها که قرار بود بعد از بهمن 57 جمع شوند به همت پدر شما و دوستانشان باقی مانده است. آقای بهشتی این زندان کردن ها ارثیه ای است از پدر شما و دوستان پدر شما و همفکران پدر شما! آقای بهشتی من اگر جای شما بودم در زندان می ماندم!