چرا نباید آموزش در اول ابتدایی به زبان مادری شروع شود و همزمان زبان فارسی هم به تدریج به کودک به عنوان زبان دوم و با متدهای ویژه زبان دوم آموخته شود تا مثلا در دوره راهنمایی یا دبیرستان که معلومات زبانی کودک در زبان فارسی تکمیل شد، آموزش به زبان فارسی تغییر داده شود؟! تحقیقات علمی ثابت کرده است کودکانی که زبان مادری شان را به خوبی یاد می گیرند، در آموزش زبان دوم هم موفق ترند. اینها تبلیغات بی پایه و اساس نیست و صدها تحقیق علمی در این زمینه وجود دارد. حتی تجربه شخصی خودم هم می گوید که فارسها در یادگیری زبان انگلیسی از ترکها و کردها و ... به نسبت موفق ترند چون آنها زبان مادری شان را به خوبی یاد گرفته اند و مهارتهای زبانی شان تکمیل شده است و همان مهارتهای زبانی را در زبان جدید مثل انگلیسی هم حفظ می کنند. من حتی دقت کرده ام که فارس زبانها در حرف زدن و سخنوری بسیار ماهرتر از دیگران هستند. یعنی یک فارس به زبان فارسی بسیار شیواتر و مسلط تر حرف می زند تا یک ترک به فارسی یا به ترکی! که البته قابل انتظار هم هست چون ترک به ترکی آموزشی ندیده است و فارسی هم زبان دوم اوست (البته اینجا بحث نژادی نیست بلکه زبانی است و ترکهای متولد تهران چون از کودکی فارسی حرف می زنند، عملا زبان اول شان فارسی است و آنها هم مثل فارسها مهارتهای زبانی بالایی دارند) بعدها این نقصان در مهارتهای زبانی برای همیشه با فرد باقی می ماند و مهارتهای زبانی و سخنوری را در هیچ زبان دیگری هم یاد نمی گیرد! بارها دیده ایم که ترکها وقتی با تلویزیون مصاحبه می کنند نمی توانند حرفشان را به خوبی برسانند و این ربطی به ندانستن زبان ندارد، بلکه به نبود مهارتهای زبانی و قدرت سخنوری برمی گردد که او در هیچ زبانی نیاموخته است حتی به ترکی که زبان مادری اش است!
اما متاسفانه جنبش سبز هنوز هم با احتیاط با این خواسته طبیعی آموزش به زبان مادری برخورد می کند و سعی می کند از کنار آن بی تفاوت بگذرد. چون نمی خواهد از آن حمایت جدی و عملی بکند و همینطور نمی خواهد و یا نمی تواند با آن مخالفت هم بکند، لذا ترجیح می دهد با بی تفاوتی یا با حمایتی بسیار ضعیف و مبهم از کنار آن بگذرد. فقط مقایسه کنید بیانیه ها و فراخوانهایی را که برای 29 بهمن توسط سایتهایی مثل راه سبز منتشر شد و سکوتی را که این سایتها در مورد روز جهانی زبان مادری اختیار کرده اند. اصولا انتخاب 29 بهمن برای دعوت از تبریز برای شرکت در اعتراضات در حالیکه سه روز بعدش یعنی 2 اسفند روز جهانی زبان مادری بود، یک اشتباه اساسی و احیانا عمدی سخنگویان جنبش سبز بود. چرا می گویم عمدی! چون شاید آنها پیش خود حساب کرده اند که اگر آنها برای روز جهانی زبان مادری فراخوان بدهند و تبریز واقعا به حرکت درآید، آن موقع ثابت خواهد شد که تبریز خواسته هایی داشته که تاکنون مورد بی مهری همه گروههای سیاسی مرکزگرا قرار گرفته بود و دلیل سکوتش در برابر دعوتهای سبزها همین بوده است، چیزی که هنوز هم عده ای حاضر به پذیرشش نیستند و می خواهند ادعا کنند که عدم همراهی تبریز با جنبش سبز و تلاش برای ایجاد جنبشی مستقل که سمبلش تیم تراکتورسازی و رنگ سرخ آن است، مسائل امنیتی یا عدم رشد جامعه مدنی، سنتی و مذهبی بودن تبریز و ... است!