داریوش فرضیایی ( عمو پورنگ) مصلوب آونگ می شود

چند تا دختر که کنار میز کناری من نشسته اند همه با هم به طرف من بر می گردند یکی از آنها از جایش بلند می شود کلاه حصیری که بر سر دارد را بر می دارد و روی میز می گذارد عینک دسته قرمز با شیشه های درشت را روی پیشانی می لغزاند و همان طور که به طرف من می آید با یک دست اش مانتو صورتی فسفری اش را گرفته است تا به هنگام راه رفتن باز نشود ناگهان جیغ می زند .. وای خدای من ..بچه ها ببینید کی اومده اینجا اصلا باورم نمیشه .. در همان حال که سرفه می کنم به دور و برم نگاه می کنم جز من کسی در آن محدوده نیست تا چشم برهم بزنم دور من حلقه می زنند - بخدا من عاشق لباس پوشیدن هاشم - لباساش رو که که نگو ترانه هاش منو کشته - وای اردک تک تک خودمه دیگر نمی شنوم که چه می گویند همین طور به هاج واج به قیافه های آنها نگاه می کنم بیشتر ا ز 14 15 سال ندارند ولی آرایش غلیظ شان آنها را به شکل و شمایل خانم بزرگا در آورده است برای لحظه ای کوتاه نور شدیدی به چشم ام می خورد دختری که بلوز مکلون به تن داشت و طره های موهایش روی پیشانی اش ریخته بود از فرصت استفاده کرده و در حال عکس گرفتن است - نمی خواهید حرف بزنید ؟ واقعا شما خودشونید ؟