ایوالله !

پس از نزدیک به 100 سال وقتش بود

اون بابا یی که منفی‌ خبر غیر واقعی‌ داده خنده داره واقعا

اون بابا یی که منفی‌ خبر غیر واقعی‌ داده خنده داره واقعا

حقیقتاً تو قرن ۲۱ نژدپرست بودن دیگه خنده داره حالا چه پانتورک چه پان-ایرانیست

حقیقتاً تو قرن ۲۱ نژدپرست بودن دیگه خنده داره حالا چه پانتورک چه پان-ایرانیست


پان ایرانیسم نژادپرستی نیست دوست عزیز. اگر اینطور است پس حتما دکتر مصدق هم از نظر شما نژادپرست بوده؟! پان ایرانیسم، همان ناسیونالیسم ایرانی است در قالب دو مکتب پان ایرانیسم (فرهنگی) و حزب پان ایرانیست (سیاسی) و اصلا با دیدگاه های تجزیه طلبانه و قوم گرایانه نظیر پان ترکیسم و پان عربیسم و... قابل مقایسه نیست.

زنده‌ باد از آزادی خواهان و دوستان عزیز ی که‌ نظراتشان را پای این لینک نوشتن و این قطل عام را محکوم کردن زنده‌ باشید و سر بلند در باره‌ رای منفی هم مهم نیست دوستان با یک گل بهار نمیشه‌ با یک منفی هم لینک افت نمیکنه‌
مرگ بر نژادپرستی
این گلها برای شما دوستان عزیز.
.

فکر کردم جاش است تا به گوشه ای از مقالۀ ارزشمند آقای دکتر حمید احمدی نگاهی کنیم: يكي از عمده ‎ترين تحولات سياسي و فكري خاورميانه در آغاز قرن بيستم، ظهور جريان ناسيوناليسم در سراسر منطقه بود. از اين ميان، سه جريان ناسيوناليستي بيش از همه بر سر تحولات منطقه تاثير گذاشتند: ناسيوناليسم عرب، ناسيوناليسم ترك و ناسيوناليسم ايراني.
يكي از عمده ‎ترين تفاوت‎هاي ميان اين سه جريان ناسيوناليستي اين بود كه ناسيوناليسم عرب و ناسيوناليسم ترك در آغاز ماهيت قومي داشتند، يعني نوعي گرايش فكري در جامعه‎ي (عثماني) كه متشكل از اقوام گوناگون داراي سوابق سياسي، مذهبي و فرهنگي متفاوت بود. هر يكي از دو جريان فوق در مراحل آغازين خود، در پي تاسيس يك دولت جديد مبتني بر گروه قومي عرب و ترك بودند. اين احساس عربيت و ترك بودن، به ويژه به شكل سياسي آن از ميانه‎هاي قرن نوزدهم پيدا شد و قبل از آن، هر دو گروه بر مبناي هويت اسلامي در درون سيستم خلافت اسلامي زندگي مي‎كردند.
ناسيوناليسم ايراني بر خلاف اين دو جريان فكري، ماهيت قومي نداشت تا در پي تاسيس دولت جديد از دورن يك امپراتوري بزرگ‎تر باشد. بر عكس، ‎ ناسيوناليسم ايراني در واقع نوعي بيداري آگاهي ملي بود كه به درجات گوناگون، البته بيش‌تر به شكل فرهنگي و سپس سياسي در ميان اقشار گوناگون جامعه ايراني وجود داشت. تاريخ كهن دولت ايران كه حداقل، هزار سال قبل از ظهور اسلام تولد يافته بود از يك سو، و كتاب‎هاي گوناگون تاریخي و ادبي موجود درباره‎ي ايران باستان و به ويژه پهلوي و ترجمه آن‌ها به عربي و فارسي پيرامون تاريخ ايران، وجود ميراث ادبي كهن، به شكل نظم و نثر، و تداوم آگاهي ملي ايرانيان، البته به شكل سنتي و نه مدرن آن، از سوي ديگر، در بيداري ملي ايرانيان نقش اساسي ايفا كرده بود. گذشته از اين، وجود آثا حماسي هم‌چون شاهنامه فردوسي با ياد‎آوري دوران اسطوره‎اي و تاريخي ايران، ويژگي و برجستگي خاصي به آگاهي ملي و هويت ايرانيان در مقايسه با دو گروه قومي عرب و ترك بخشيده بود. ويژگي «قومي» جريان ناسيوناليسم عربي و تركي و تلاش آن‌ها براي ايجاد يك دولت يكدست قومي و بحران هويت شديدي كه در پايان قرن نوزدهم جامعه عثماني را در برگرفته بود، باعث شد كه هر دو ناسيوناليسم قومي عرب و ترك، به تدريج جنبه رمانتيك به خود گرفته و به مرز‎هاي افراطي ايدئولوژي‎هاي «پان» قدم بگذارند. بدين خاطر بود كه اين دو جريان از اوايل قرن بيستم به بعد گونه‎هاي افراطي ناسيوناليسم «پان عربي» و «پان تركي» را به خود گرفتند و براي يك پارچه كردن و ادغام سرزمين‎هاي پراكنده‎اي كه به گمان آن‌ها نشان از رگه‎هاي قومي آن‌ها داشت، تلاش كردند. بدين گونه بود كه حتي پس از فروپاشي امپراتوري عثماني، دولت‎هاي جديد التاسيس عربي و تركيه با الهام‎گيري از ايدئولوژي‎ الحاق گرايانه‎ي «پان عربيسم» و «پان تركيسم»، در پي گسترش نفوذ سرزمين خود به مناطق همجوار و گاه دور از مرز‎هاي خود برآمدند.
ناسيوناليسم ايراني، حتي در نوع «پان» خود كه به لحاظ زماني، مدت‎ها پس از پان تركيسم و پان عربيسم ظهور كرد، هيچ گاه جلوه‎هاي الحاق گرايانه و افراطي به خود نگرفت. اين به ويژه از اين جا ناشي مي‎شد كه ناسيوناليسم ايراني بنا به ماهيت خود ، بر خلاف دو جريان ناسيوناليسم عرب و ترك، در پي ...

مطلب با ارزشی بود و به جا.

شاید کامنتی که من گذاشتم گویا نبود، منظور من نژادپرستی بود نه وطندوستی
این نظر توسط نویسنده‌ی آن دو دقیقه پس از ارسال ویرایش شد