اما به همین نکته بسنده کنم در آن زمان مجاهدین میدانستند و آگاهی داشتن که حضور درازمدت در عراق با توجه به بهره برداری سو ماشین تبلیغ رژیم به ضرر میباشد امنها خواهد بود اما این تنها راه بود اجنتاب ناپذیر و این امکان رفتن به عراق شاید بیش از ۴-۵ سال به تعویق اقتاد بدلیل همان الزاماتی که مجاهدین در نظر داشتند یکی از انها اشغال خوزستان و خاک ایران توسط عراق به همبن دلیل پس از رفع این موارد و اصرار خمینی به جنگی که میتوانست تبدیل به صلح شود و ادامه پیدا نشود برای تشکیل ارتش آزادی بخش همانکه پس از یک رشته عملیات موفق از جمله فتح مهران قبول قطعنامه و آتش بست را بر خمینی و دارو دسته اش از ترس سرنگونی تحمیل کرد.



هموطن، شما میگین قصد توجیه ندارین، اما دائم دارین توجیه میکنین، به هر شکلی که شده، دارین وانمود میکنین که رهبری مجاهدین، در واقع شخص رجوی، در طول ۳۱ سالی که که این سمت رو داشته، حتا یک اشتباه سیاسی هم نداشته. با وجود همه مسائلی که در مورد مجاهدین مطرحه، اما همین اسرار بیش از حد رجوی و هوادارانش در درست بودن ۱۰۰ درصدی همه تصمیمات و عملکردهای این سازمان، شدیدن بوی خود خواهی، تکبر و مطلق اندیشی در این سازمانه رو میده، و میدونیم که این خصوصیات پایه و پیش زمینه به وجود اومدن دیکتاتوریه. به همین خاطر به امثال من حق بدین که بدبین باشیم نسبت به این سازمان.