زنان قرارگاه اشرف قربانیان خشونت سیستماتیک- خاطرات مرضیه قرصی

در یکی از روزهای اقامتم در کمپ امریکا با شنیدن اخبار و مواجه شدن با مسائلی که در دنیای بیرون از قرارگاه اشرف وجود داشت ، نفرت عجیبی سراسر وجودم را نسبت به رهبران سازمان فرا گرفت. اینکه انسانها چگونه در درون قرارگاه اشرف همچون برده ها و موجوداتی قلمداد می شدند که حق انتخاب نداشتند و حتی امکان کسب اخبار و شنیدن تحولات دنیا نیز از نیروهای سازمان سلب شده بود. برخوردهای تحقیر آمیز و محدود کننده مسئولین سازمان از جمله فهیمه اروانی مدام در ذهنم رژه میرفت و غوغایی در درونم بر پا کرده بود که چرا و به چه علتی رهبران سازمان با من و زنانی چون من که در قرارگاه اشرف تحت اسارت فیزیکی و ذهنی بودند سالهای طولانی چون حیوانات رفتار کردند و در عین حال به ما تلقین می کردند زنان مجاهد از یوغ ستم تاریخی رها شده اند و آزادترین افراد هستند؟!! از به یاد آوردن خاطره برخورد فهمیه اروانی یکی از رهبران پر نفوذ سازمان با من در روزهایی که در خروجی بسر میبردم و با اضطراب و استرسی که همه وجودم را فرا گرفته بود تا هر چه زودتر از چنگ نیروی اهریمنی مجاهدین رها شوم و به میهن ام باز گردم تا فرزندم سعید را پس از ده سال در آغوش بگیرم،مرا ناخودآگاه دچار تشویش می کرد. گاهی نفرت عجیبی به فهمیه پیدا می کردم که نشئت گرفته از برخورد غیر انسانی و غیر ...