افشین قطبی و بازرگان

| 65 بازدید | سیاسی | mizannews.com | صفحه لینک

در سرزمین سلطان‌ها و ژنرال‌ها، انسان ماندن بسیار سخت است. در قلمرو سلطان و ژنرال فرهنگ خاصی موج می‌زند، تملق، مبالغه، اغراق، دروغ، چاپلوسی و نفاق که در قلمرو انسانی این ویژگی‌ها مذموم است. افشین قطبی در قلمرو ورزش ایران كه نمونه‌ای مبالغه شده از جامعه ماست، بیش از یك فصل دوام نیاورد؛ انگار آمده بود كه یك الگوی دیگری را عرضه كند و برود، چون كسی را پذیرای این الگو و مدل نیافت. نگارنده هیچ‌وقت به پرسپولیس و بعد پیروزی و باز پرسپولیس علاقه‌ای نداشته‌‌است. از نوجوانی طرفدار تاج بودم. از وقتی تاج، استقلال شد، نیم علاقه‌ای به این تیم دارم، اما از زمانی كه قطبی مربی پرسپولیس شد فقط طرفدار پرسپولیس بودم. مربی‌ای كه شكست را به گردن داور نمی‌انداخت، به تیم حریف تبریك می‌گفت، ضعف تیم خود را می‌پذیرفت به تماشاگر احترام انتقادآمیز داشت. وعده قهرمانی داد و آن را به‌رغم عبور از مشكلات و سختی‌ها، محقق كرد. به بازیكن باج نمی‌داد و در عین حال به شخصیت بازیكن ارج می‌نهاد. اما آنچه برایم جالب‌تر بود رفتار وی در هنگام ترك باشگاه بود. او پرسپولیس را متعلق به كسانی می‌دانست كه به تعبیر او با یك «یاعلی» می‌خواهند همه‌چیز را درست كنند. وی فهمیده بود كه توان تصفیه كردن آنها را ندارد پس خود را كنار كشید منتها ...

جوابی برای این لینک فرستاده نشده

نظری برای این لینک ثبت نشده