خامنه‌ای! نفرین بر تو باد که از جوانان جسورمان می‌کاهی و بر مادران داغدارمان می‌افزایی!

......... که چنین سرزمین ما را به سیاهی و تیرگی کشاندی و جوانان‌مان را در زیباترین دوران زندگی‌شان٬ دورانی که باید به شادنوشی و عیش و عشق‌ورزی بگذرد به شکنجه‌گاها روانه کردی. جوانانی که اکنون باید بربالای سکوهای افتخار بایستند بر طناب‌ داری که برای‌شان بافته‌ای تاب می‌خورند. مجید توکلی٬ کوهیار گودرزی دارند پرپر می‌شوند و جهان کرولال اورانیوم در ترازو گذاشته است بر سر گرم‌هایش چانه می‌زنند. تنها یک راه پیش روی ماست. یا باید به این بردگی تن در دهیم یا باید با تمام قوا علیه‌اش بشوریم. مسامحه‌کاری و یکی‌به‌نعل و یکی به میخ زدن ما را به جایی نمی‌رساند. یک سال گذشت در همین روزها نخستین دست‌های اتحاد را به هم دادیم از بسیاری از مطالباتمان دست شستیم تا وحدت ایجاد کنیم و دیدید که حداقل‌هایمان را هم تاب نیاوردند و بر ما آتش گشودند و حاصلی جز و شکنجه و زندان نبردیم و اکنون راه پس نداریم تنها یک راه پیش روست باید با تمام قوا متحد شویم و بر این سنگر جهل و زور یورش آوریم. کمی از همت کوهیار اندکی از استقامت مجید توشه‌ی راه کنیم و حرکت را شتابان کنیم. خرداد ماه از راه رسیده است. باید دوباره آن شعله را برافروزیم و مشعل راهمان کنیم. تردیدها پیش از آن که نشانه‌ی هوشمندی باشند فرار به جلو هستند و ناشی از ترس. حقیقت ...