آنگاه که ازش پرسیدند:

- چرا آنچه ها که درپاریس می گفتید با آنچه ها که درایران با ایران و جهان می کنید هیچ همخوان نیست؟!

- "خدعه کردم! در اسلام عزیز، خدعه کردن با دشمنان جایز است، بل، که ثواب هم دارد!"۱



انگار که نه تنها جهانیان، که ایرانیان را نیز دشمن می دارد!

با این همه، "تقیه" نمی کرد، آنگاه که، درآن هواپیمای فرانسوی ،به ایران باز می گشت تا انقلاب را، به گفتۀ زنده یاد شکرالله پاک نژاد، "ملاخور" کند، و پیش آمد که از او بپرسند:



- "حضرت آیت الله! پس از پانزده سال دوری، از بازگشتن به میهن خود، ایران، چه احساسی دارید؟ "

- "هیچ! "

و من به یاد آوردم گفتۀ آن آزاده مرد ایرانی را که، نزدیک به هزارسالی پیش این، به شنیدن چنین سخنانی از تنی از دیوانیان ایرانی ی عربزده در بارگاه خلیفه، خروشید که:



-"خدات ریشه از زمین برکناد، که ریشۀ زبان پارسی را از زمین برکندی!"

که، البته، ریشۀ زبان پارسی از زمین برکنده نشد، و نمی شود، و نخواهدشد.

و از چشم همین جهان نگری ی امت گرای اسلامی ست که فرمانفرمایی‌ی آخوندی چشم دیدن فردوسی را ندارد؛ و که جلاد ناکس و بی همه چیزش خلخالی ی گجسته، اگر می توانست، نه تنها تندیس ها، که آرامگاه بزرگ سرایندۀ ملی ی مارانیز درهم می کوبید: کاری که، هم اکنون جانشینان و پیروان آن جلاد، با سنگ مزار تنی ازوالاترین نبیرگان (گیرم ناسپاس) فردوسی، احمد جان شاملو، می کنند

فرمانفرمایی‌ی آخوندی همانا بازگرداندن ایران و جهان به "سال صفر" است، به آغاز همه آغازها: تا از آنجا، حزب الله بتواند کار خودرا دنبال گیرد، در باوراندن و پیروز گرداندن "اسلام ناب محمدی" به همۀ جان‌ها و بر جهان .

درست است که بمب اتم سخت ویرانگر است.

درست است که انفجارهای اتمی بیشترینۀ آدمیان را خواهد کشت.

کمترینه ای آن، اما، بی گمان برجا خواهند ماند.

و حزب الله را همین کمترینه بسنده خواهد بود، تا

"عالمی از نو تواند ساخت و زنو آدمی"!

بدینسان، می توانیم یقین داشته باشیم که فرمانفرمایی‌ی آخوندی، تا برجا باشد، از "برنامۀ اتمی" ی خویش دست بردار نخواهد بود.

و، پس، وای بر ایران، که اگر آمریکا بر میهن ما یورش آورد.

و وای بر ایران و برجهان، اگر فرمانفرمایی آخوندی به فن شناسی‌ی ساختن بمب اتم دست یابد، یا حتا بتواند آن را به هر بهایی از هر فروشندۀ جنایت پیشه ای خریداری کند