دقیقا من هم به این مساله فکر کردمولی برابری باید در همه ابعاد باشه. زن ها هم به سربازی بروند و پا به پای مردها هر کاری رو بکنند از مامور های شهرداری گرفته تا کارهای ساختمانی و غیره. کما اینکه در کشورهای غربی می کنند.

بله، اون جوری میتوان گفت حقوق برابر، زنان باید بتوانند کارمند فاضلاب یا لوله کش هم بشوند و این را نیز قبول کنند نه اینکه چیزهای خوب را قبول داشته باشند و بقیه را خط بگیرند.

اولا این بحث از بنیاد غلطه، چون میون این همه پیغمبر جرجیس رو انتخاب کردین.
زن ها مشکل شون با مردها نیست، بلکه با یک نظام و ساختار مردانه است که ماهیت تاریخی و سنتی داره و در قالب حقوق و عرف ظاهر می شه.
مسئله ی سربازی رو هم که به عنوان یک مثال نقض ارشمیدس وار با یافتن یافتن مطرح می کنید، یک حق مردانه نیست یک ظلمی است که به مردها میشه، بنابراین توصیه کردن اش به زن ها دخلی به این بحث نداره، چون زنها حقوق برابر می خوان نه ظلم برابر.
با این همه موضوع کار جنبش زنان در جامعه ی ما در حال حاضر برابری نیست، چون حتی فمینیست های غربی هم با این مسئله خیلی فاصله دارند،جنبش زنان در جامعه ی ما هدفش اینه که این فاصله ی وحشتناک و تبعیض های غیرانسانی رو کاهش بده بنابراین شما نگران نباشید خطری نسل شما رو تهدید نمی کنه...

سربازی الا چند کشور معدود در اکثر کشورها حتی کشورهای توسعه یافته هست، گریزی از آن نیست جز توسعه فوق بالای کشور که ارتش را نیز تحت تاثیر قرار بدهد پس ظلم مشترک نیست، وظیفه مشترک است برای دفاع از کشور و آماده سازی خود برای روزهای سخت، چرا مردها فقط باید این وظیفه را بر دوش بکشند؟

در ثانی اینطور افتراق دادنها نیز به نظر من صحیح نیست، این اتفاقا نقد من است که چرا جاهای سخت خط گرفته می‌شود و با اینجور تشبیهات گم می‌شوند

دولت هم نماینده‌ای از ذات مردم است و از مردم جدا نیست، مردم ما مثلا اگر دموکرات بودند آیا می‌شد دولتی غیر دموکرات بر آنها حکومت کند؟ نه !

حکومت نمود بروزیافته مردم و خواسته‌هایشان است، الان اگر نارضایتی‌هایی هست به دلیل اقتصاد است، اکثریت مردم دنبال دموکراسی و آزادی‌خواهی نیستند و این ضعف مردم است نه حکومت، مگرنه مردم وقتی دنبال یک چیز باشند حکومتشان را همونجوری تغییر خواهند داد.

پس اینجا مشخص است دوباره تقابل با مردان است، من موافق فرهنگ مرد سالاری نیستم اما زن سالاری را هم تایید نمی‌کنم.

ضعف فمنیسم ما در این است که نمایندگانش می‌شوند نمادِ مرد ستیزی، این باعث می‌شود خانم‌های معتدل‌تر دنبال پیروی‌ از اینها نباشند، به نظر من اولا باید میان فمنیسم و اعتراضی که از حس کینه ناشی می‌شود افتراق قائل شد، چراکه اعتراضی که از کینه و نفرت ناشی شده‌ باشد سازنده نیست و تامل برانگیز نیست، نباید مردها را نماد شرارت دانست و زن‌ها را فرشتگان اسیر هوس مردان ترسیم کرد.

باید واقعیات را دید و این را دید که دلیل این شکاف‌ها نگاهی چیست و اینها را پر کرد، اگر اینها پر شوند حکومت‌ هم اصلاح خواهد شد.

با یک میلیون امضا نمی‌شود قانون را عوض کرد با یک میلیون تعامل و آگاهی چرا.