مقاله جالبی بود، اما چند نکته اینکه
1- به نظر من همان پوچ گرایی ترجمه مناسب تری برای نهیلیسم می باشد تا هیچ انگاری.
2- نهیلیسم بار اصلی و مهم اش را در ادبیات و فلسفه بدوش می کشد و بعد سیاسی فقط به تشدید نهیلیسم در جامعه می تواند کمک کند و نه اینکه نهیلیست خودش رل سیاسی بازی می کند. اینکه نهیلیست ها بدلیل نوع نگاه فلسفی آنارشیست هم می باشند و یا به آن گرایش دارند را توجیه کننده و ربط دهنده این دو به هم در بعد سیاسی نمی دانم.
3- در آخر اینکه بر خلاف نظر نویسنده این مطلب، نهیلیسم بار مثبت بسیار قوی در فلسفه و ادبیات دارد، و این منفی دانستن آن مستلزم نایده گرفتن قسمت مهمی از افکار بزرگان فلسفه از بقراط تا دیوید هیوم و نیچه خواهد شد که پوچ گرایی را شروع شناخت انسان از خود و پیرامون خود می دانند

من بخش سیاسی نیهیلیسم را منظورم بود، آن بخش ادبی موتورهای محرکه کنش‌های اجتماعی و سیاسی‌اند و آنها هم مهم اند ولی من قصد نقد نیهیلیسم اصلاح طلبی را داشتم.

بخش سیاسی نیهیلیسم را منظورم بود،

من متوجه منظور شما شدم دوست عزیز، بطور طبیعی بعد از هر شکست سیاسی، نهیلیسم اجتماعی اوج می گیرد، نمونه اشعار شاعران ایرانی بعد از سقوط مصدق و شعر معروف زمستان است اخوان و...
مسلما هم انقلاب اسلامی و هم شکست اصلاح طلبی به نهیلیسم اجتماعی دامن می زنند، من منظورم این بود که این موضوع نباید باعث منفی دیدن خود نهیلیسم بشود. ولی به نظر من نقد خوب شما بیشتر در رابطه با آنارشیسم بود، ولی متاسفانه نهیلیسم را نشانه گرفته بود.
در کل همانطور که در کامنت قبلی گفتم، مقاله جالب ای را نوشته اید.

ممنون از لطفتون، محققا نهیلیسم از جنبش آنارشیسم افتراق شده است، لیکن به مرور زمان از آن جدا گشته است، در حقیقت نیهیلیسم نوعی آنارشیسم آرام است، من در یک لینک دیگر که در لینک‌های مرتبط همین مطلب لینکش هست آن را کاملا توضیح دادم و انواع و اقسام آنارشیسم را نیز معرفی کردم.

در آن بحث "آنارشیسم چیست؟" هم یادم هست در سایت بالاترین عده‌ای اصولا به آنارشسیم بودن افتخار می‌کردند و از آن دفاع می‌کردند منتها من شخصا نه از آنارشیسم و نوع خفیفترش نیهیلیسم خوشم نمی‌آید.

به نظر من هم آنارشیسم و هم نیهیلیسم جامعه را از درون می‌پکناد و جز پایین آوردن افقهای دید افراد جامعه و نومید کردن و رادیکال کرد سیاسیون دستاوردی ندارند.

ادبا و فلاسفه‌ نیهیلیست نیز جز انداختن شک در دل و جان مردم و احساس پوچی در آنها چه دستاوردی داشته اند، می‌دانم ممکن است حرف مرا قبول نداشته باشید چه آنکه اصولا افراد از بیرون است که می‌توانند نقد کنند.

من نمی‌دانم شما گرایش به این مکتب دارید یا خیر ولی طبیعتا پیروان کمتر پیش می‌آید که مخلف مکتبشان باشند.

نیهیلیسم الان باعث شده است که جوانهای ما هیچ تلاش عملگرایانه ای برای تغییر و اصلاح انجام ندهند، روشنفکران میوسانه به بیرون نگاه کنند و ...

از دید من که پوچی معنایی ندارد، دیدن این پوچی زیبایی ندارد، شاید دیگران گونه‌ای دیگر بیاندیشند.

از این بحث لذت بردم / موفق باشید.