فيلم سازدهني در برنامهء صدفيلم

| 87 بازدید | فرهنگی | yaharashha.blogfa.com | صفحه لینک

ديشب فيلم زيبا و نوستالژيك "سازدهني" بار ديگر در برنامهئ صدفيلم به نمايش در آمد. ”یک دو سه چار پَن شیش هَف هش نه ده...“ حکایت استعمار و استثمار و استحمار؟ از این حرف‌ها که زیاد زده شده در مورد فیلم ”سازدهنی“، اینکه آن پسر سازدار، چطور با داشتن چیزی که دیگران ندارند کاری می‌کند که آنها به هر سازی که او می‌زند برقصند. می‌شود آن ساز را به نشانهء هر چیز تک٬ منحصر به فرد و رشک‌برانگیزی گرفت؛ تکنولوژی٬ نفت٬ واسطهء خدا بودن٬ قدرت حقوقی یا عرفی٬ قدرت بدنی٬...؟ نکند اصلاً سازدهنی نماد ابزار قدرت است؟ ”عبدالله تو رو خدا سوار مو شو!“ آیا اصولاً و ذاتاً بعضی‌ها پذیرای اِعمالِ قدرتند؟ امیرو با آن هیکلش مسلماً قوی‌تر از عبدالله است پس چرا آنقدر به خاری و ذلالت تن می‌دهد؟ چرا از همان اول به زور سازدهنی را تصاحب نمی‌کند؟ چرا از همان اول٬ کاری را که آخر کرد نمی‌کند؟ آیا زیادی اخلاق‌گرا است؟ از انزجار دیگران واهمه دارد؟ فروتن است و نمی‌خواهد زور بازویش را به رخ بکشد؟ نه٬ به نظر من تصویر ذهنی امیرو از خودش است که مانع وی می‌شود. او خودش و خانواده‌اش (مادر تنهایش) را که در آن خانهء حصیری در تنگ‌دستی زندگی می‌کنند را کمتر از عبدالله و خانواده‌اش می‌بیند و به همین دلیل اساساً از مخیلهء کودکانه‌اش ...

جوابی برای این لینک فرستاده نشده

برو به : 1  | تمام نظرات