هم میهنان عزیزم،

امروز در آستانۀ سالگرد انقلاب مشروطیت، میهن عزیز ما شاهد گسترش و رشد جنبش رهایی بخش دیگری برای تحقق خواست های دیرینۀ مردم ایران است؛ جنبشی که می رود آن چه در انقلاب مشروطیت ناتمام مانده بود به پایان بَرَد و آرمان های تحقق نیافتۀ مردم ایران را برآوَرَد. شباهت های این دو نهضت رهایی بخش بسی بیشتر از تفاوت های آن هاست. هدف های اصلی رهبران انقلاب مشروطیت ایجاد حکومت برخاسته از ارادۀ مردم، تامین و تضمین آزادی ها و حقوق اساسی شهروندان، تفکیک قـــوای سه گانــه، تاسیس دادگستری مستقل و عُـرفی و سرانجـام بـرکشیدن ایــران از ورطۀ عقب ماندگی صدها ساله و نزدیک شدن به دنیای متمدن و پیشرفته بود. گرچه نخبگان و سرآمدان آن روز جامعه در نشر و ترویج آرمان های انقلاب نقشی اساسی ایفا کردند، طبقات گوناگون مردم ایران از روحانیان روشن بین گرفته تا بازرگانان و بازاریان خسته از فساد و تعدیات حکومت استبدادی نیز در پیروزی جنبش مشروطه خواهی سهمی به سزا داشتند.

در آستانۀ انقلاب اسلامی، بخشی بزرگ از آرمان های مشروطه خواهان تحقق یافته بود و به یقین اگر رهبران واپسگرا و انحصارجوی این انقلاب حرکت تدریجی ایران به سوی استقرار یک جامعۀ باز و خردگرا و پیشرفته را بی رحمانه سد نمی کردند چه بسا مردم ایران تا کنون به همۀ خواست های انسانی خویش رسیده بودند.

جنبش سبز، جنبشی که چشم جهانیان را به عزم و همت ایرانیان برای ادامۀ دستیابی به آزادی خیره کرده است، پرچمی را که نیاکان ما در مخالفت با حکومت استبدادی به دست گرفته بودند بار دیگر، و این بار با توانی بیشتر، برافراشته است. شرکت قهرمانانۀ شماری بزرگ از زنان هشیار و آزادی خواه ایران در این جنبش به یقین ضامن نهایی پیروزی ملت در این پیکار تاریخی خواهد بود. به ویژه از آن رو که، همانند دوران انقلاب مشروطیت، روحانیان و بازاریان و اصنافِ معترض به رفتار خون ریز حاکمان نیز به تدریج و روزافزون به صفوف هم بستۀ مردم می پیوندند و بر نامشروع بودن حکومت مُهر تایید می زنند.

مستبدانی که در انقلاب مشروطیت رویاروی نیاکان آزادی خواه ما ایستادند پس از اندک مقاومتی به خواست آنان تن در دادند و مسند قدرت را به آنان سپردند. امروز، اما، دشمنان آزادی و انسانیت در سرکوب بی رحمانۀ مردم بی دفاع کارنامه ای سیاه تر از هر حکومتی دارند که بر سرزمین کهن ما فرمان رانده است. با این همه، مطمئن باشیم که جبهۀ شکست ناپذیر آزادی خواهی بر حکومت از درون پوسیدۀ مستبدان چیره خواهد شد و نهال خشک ناشدنی آزادی که در انقلاب مشروطیت ریشه گرفت در جنبش سبز مردم مصمم ایران به بَر خواهد رسید.

خداوند نگهدار ایران باد

رضا پهلوی

۱۴ امرداد ماه ۱۳۸۹

اگر رهبران واپسگرا و انحصارجوی این انقلاب حرکت تدریجی ایران به سوی استقرار یک جامعۀ باز و خردگرا و پیشرفته را بی رحمانه سد نمی کردند چه بسا مردم ایران تا کنون به همۀ خواست های انسانی خویش رسیده بودند.




باز رضا پهلوی داره از سیستم پدرش دفاع میکنه و حقیقت رو وارونه جلوه میده. حرکت حکومت شاه به سوی هر چه بسته تر شدن و دیکتاتوری تر شدن بود، نه به سوی باز شدن!

حرکت تدریجی ایران به سوی جامعه باز و خردگرا و پیشرفته بود. پیشرفت صنعتی ایران، افزایش آگاهی جامعه، پیشرفت های آموزشی، بهداشتی،.... همه و همه گواه این حقیقت است. در سال های 56 و 57 روند حرکت سیاسی نیز به سوی آزادی های هرچه بیشتر بود. آزادی مطبوعات، آزادی زندانیان سیاسی،... نیز این ادعا را ثابت می کند. اما انقلاب (یا بهتر بگویم فتنه) خمینی و یارانش جلوی این حرکت تدریجی را گرفت و ایران را یک سده به عقب بُرد.

خیلی جالب پیام رضا پهاوی هم خلاف واقع شد

رفیق برام خیلی جالبه شما حجم انبوه لینک هایی با عنوان آذر بایجان جنوبی به طور اتفاقی نمیبینی ولی خیلی اتفاقی تمام لینک هایی به اسلام مربوط باشه یا به نوعی به پهلوی ها از زیر دستت رد نمیشه !

اگر قرار به ایراد گرفتن از جمله ها باشه تک تک تیتر های شما و بیانه های موسوی پر از تضاد و ایراد و مستحق منفی

من فکر میکنم با این استدلال جنابعالی تک تک بیانه های موسوی که توش از دوران خمینی جلاد دفاع شده و شما لینک میکنید مستحق منفی باشه ؟ درست نمیگم ؟

حرکت تدریجی ایران به سوی جامعه باز و خردگرا و پیشرفته بود. پیشرفت صنعتی ایران، افزایش آگاهی جامعه، پیشرفت های آموزشی، بهداشتی،.... همه و همه گواه این حقیقت است. در سال های 56 و 57 روند حرکت سیاسی نیز به سوی آزادی های هرچه بیشتر بود. آزادی مطبوعات، آزادی زندانیان سیاسی،... نیز این ادعا را ثابت می کند. اما انقلاب (یا بهتر بگویم فتنه) خمینی و یارانش جلوی این حرکت تدریجی را گرفت و ایران را یک سده به عقب بُرد.


هموطن، شاه تا وقتی‌ قدرت داشت و ساواک و ارتشش در مرعوب و سرکوب کردن منتقدان و مخالفان موفق بودن، نه تنها فضا رو باز نکرد، بلکه به مرور زمان فضا رو بسته تر کرد. آخر حکومتش هم که "صدای انقلاب مردم" رو شنید و آزادی مطبوعات و زندانیان سیاسی... در واقع وقتی‌ بود که دیگه اقتدار و حکومتش متزلل و در حل از هم فروپاشی بود. قدرت سرکوب رو از دست داده بود و جامعه به نقطه انفجار رسیده بود.

این چیزی نبود که جزو سیاست‌های شاه حساب بیاریم، این وقتی‌ بود که شاه از ترس مردم با دست پاچگی یه سری اقدامات رو برای جلوگیری از سرنگون شدنش انجام داد. اما دیر شده بود، و متاسفانه مردم به شاپور بختیار اعتماد نکردن و فاجعه ۲۲ بهمن ۵۷ اتفاق افتاد...

اگر قرار به ایراد گرفتن از جمله ها باشه تک تک تیتر های شما و بیانه های موسوی پر از تضاد و ایراد و مستحق منفی


من هم ترجیح میدادم که موسوی اینقدر اسم خمینی رو نمیاورد. اما چون داخل ایران هست و علناً جلو خامنه‌ای ایستاده، درک می‌کنم که بردن اسم خمینی هم میتونه در مبارزه با خامنه‌ای و جدا کردن هر چی‌ بیشتر حکومتی‌ها از این شیاد کمک کنه، و هم هزینه مردمی که از موسوی دفاع می‌کنن رو تا حدی پایین بیاره که حکومت راحت نتونه به عنوان "منافق" و "ضد انقلاب" این هموطنان رو اعدام کنه.
این نظر توسط نویسنده‌ی آن یک دقیقه پس از ارسال ویرایش شد

من فکر میکنم با این استدلال جنابعالی تک تک بیانه های موسوی که توش از دوران خمینی جلاد دفاع شده و شما لینک میکنید مستحق منفی باشه ؟ درست نمیگم ؟


بیانیه های موسوی و تفکر او لایق صدها منفی است نه یکی دو منفی.
موسوی در پای هفت سین اسلامی اش عکس خمینی را گذاشته بود. آنجا که دیگر کسی مجبورش نکرده بود.
دوست عزیز خودتان بهتر می دانید این اصلاح طلب ها ذات شان ایراد دارد و تقصیر خودشان هم نیست. دلبسته اسلام و جمهوری اسلامی اند و کاری نمی شود کرد.

این بابا سودای سلطنت تو مخ داره

این بابا سودای سلطنت تو مخ داره



اگه هم این قصد رو داشته باشه هیچ اشکالی‌ نداره، همونطوری که خودش گفته، این مساله رو می‌شه به انتخاب مردم گذشت، و اگه مردم سیستم سلطنتی خواستن، ایشون میتونه شاه بشه.
این نظر توسط نویسنده‌ی آن یک دقیقه پس از ارسال ویرایش شد

زد عزیز

کینه ای که دوستانی مثل تو در دل دارن، بزرگ ترین دشمن ایران در راه رسیدن به آزادیه

زد عزیز کینه ای که دوستانی مثل تو در دل دارن، بزرگ ترین دشمن ایران در راه رسیدن به آزادیه




هیچ گل، باور کنین مساله کینه نیست، مساله توجیه و دفاع ایشون از حکومت پدرشه. ایشون از یک طرف میگه "هیچ کس مسئول اعمال پدرش نباید باشه"، و از یک طرف به اشکال مختلف دیکتاتوری پدرش، کودتای ۲۸ مرداد، و نقش و مسئولیت پدرش رو در رسیدن ایران به فاجعه ۵۷ توجیه و کتمان میکنه.
این نظر توسط نویسنده‌ی آن یک دقیقه پس از ارسال ویرایش شد

حرکت تدریجی ایران به سوی جامعه باز و خردگرا و پیشرفته بود. پیشرفت صنعتی ایران، افزایش آگاهی جامعه، پیشرفت های آموزشی، بهداشتی،.... همه و همه گواه این حقیقت است. در سال های 56 و 57 روند حرکت سیاسی نیز به سوی آزادی های هرچه بیشتر بود.

تمام آمارهاي نشان ميده ايران دچار بحران اقتصادي بود بخصوص با پايين آمدن قيمت نفت