نوستالوژی بازها میدونن من چی میگم : آتاری ، کارت بازی ، عکس آدامس . . .

عکس آدامس اون قدیما ماجرایی داشت . داخل خیلی از آدامسا عکس فوتبالیستای مشهور یا ماشین بود . چه هیجانی داشت وقتی یه آدامس میخریدیم و چه ضد حالی بود وقتی عکسش تکراری در میومد . نمیدونم چرا تو مدرسه غیرقانونی بود و اگه ناظم میگرفت همونجا پاره اش میکرد (عکس رو ! ) این آخرا مدلای ایرانیش هم دراومده بود . البته با کیفیت جمهوری اسلامی ! بعضی از بچه ها از این عکسا یه آلبوم درست کرده بودن . یکی از تلخ ترین خاطرات من وقتیه که یکی از بچه ها آلبومش رو آور مدرسه که به ما نشون بده ، نمیدونم کدوم آنتنی گزارش داد و ناظم هم آلبومش رو گرفت همه عکسها رو بیرون کشید و پاره کرد ! اشکهای رفیقم هیچوقت از یادم نمیره . ×فکر کنم سال 70 بود که بابا سفارش داد از بندرعباس با پست یه آتاری برامون آوردن ، 4500 تومان که البته در زمان خودش کم پولی نبود . وقتی در کارتونش رو باز کردم یه بوی خاصی داشت . بعد از اینهمه سال هنوز همون بو رو داره و هنوز همون حس و حال عجیب رو در من ایجاد میکنه . مامان بدجوری به این آتاری حساس شده بود . بعضی وقتا که میخواست بره بیرون آتاری رو میذاشت تو کمد و درش رو قفل میکرد تا من از درس نیافتم . من هم که جای کلید کمد رو میدونستم همینکه میدیم مامان در رو بست فوری کتاب و دفتر رو پرت میکردم کنار و آتاری رو وصل میکردم با داداش بزرگم ...