در هر پدیده ای هم خیری نهفته است هم شری. که اون شر البته از جنس وجود نیست بلکه عدم است و در واقع نیمه خالی لیوان و هم کمبود خیر است که اصطلاحا شر نامیده می شود.

جناب مولن روژ من و شما یک بار شاید یکسال پیش در این زمینه مفصلا با هم بحث کردیم و من برای شما از سرما و گرما مثال زدم که گرما اصالت داره ولی سرما یک مفهوم واقعی نیست. چیزی به نام سرما وجود خارجی نداره و قابل اندازه گیری هم نیست و صرفا در اصطلاح کمبود گرما، سرما نامیده می شود. که البته متاسفانه جنابعالی همون زمان هم با این مثال ساده فیزیک دبیرستان مشکل داشتی!

به هر حال در این سیل اخیر هم، هم خیر بود و هم شر. حتی اگر پدیده ای عذاب الهی هم باشه باز هم خیر درش هست است و هم شر. میزان خیر و شر هم بستگی به موضع ناظر داره. یعنی نسبی است. در یک باران معمولی هم عده ای سود می برند عده ای زیان. پس خیر و شر همه پدیده ها نسبی هستند. کضافا اینکه شر اساسا عدمی است و وجود خارجی نداره و این خیر است که مراتب داره.

تکته آخر هم اینکه صرف نظر از اون بحث نسبی بودن، اگر ناظر رو ثابت بگیریم (تا فاکتور نسبی بودن مرتفع بشه)، تشخیص اینکه یک پدیده بخصوص برای یک گروه بخصوص یک پدیده رحمت بوده، عذاب بوده، امتحان بوده یا اصلا هیچکدوم و صرفا یک اتفاق طبیعی بوده کار بشر نیست و در حیطه علم الهی است و مقربانی که به آن اتصال دارند.