وقتی آمدند که تو را هم ببرند دیگر کسی برای اعتراض نیست

| 46 بازدید | سیاسی | peiknet.com | صفحه لینک

روزنامه آيندگان در اوج آزادی (بی قانونی) 1358 تنها با فتوای " من آيندگان را نمی خوانم ِ" رهبر بسته شد. در آن روزها هياهوهای هر يک از گروه‌ها و جناح‌ها و شخصيت‌های سياسی که به دنبال اثبات حقانيت خود بودند، چنان بالا بود که کسی صدای شکستن شيشه آزادی را نشنيد. طيف رنگارنگ کمونيست‌ها و چپ‌ها، گروه ها و شخصيت‌های ملی و ملی – مذهبی و دانشجوی خط امامی و ضد خط امامی و همه، همچنان شيفته خود بودند که خاموشی ديگران را، نه مقدمه‌ای برای خاموشی اجباری خود در آينده‌ای نه چندان دور، بلکه تاييدی بر حقانيت ازلی و ابدی خود می ديدند.اين زمانی بود که رهبر انقلاب، ديگر همان آقای خمينی 1357 نبود، پس از گذشت کمتر از يک سال از سردادن شعارهای آزاديخواهانه در نوفلو شاتوی فرانسه، اکنون "امام" شده و عملا به مقام معصوميت و فارغ بودن از امکان اشتباه ارتقاع پيدا کرده بود. اصلاح طلبان کنونی در آن زمان نقش مؤثري در ایجاد دیکتاتوری امروز داشتند و امروز دود همان آتشي كه افروختند به چشمشان مي رود و آن آتش كماكان خانه و كاشانه و دودمان ما را مي سوزاند.

جوابی برای این لینک فرستاده نشده

نظری برای این لینک ثبت نشده