سرزمين آذربايجان از شرق به درياى خزر ، از غرب به مصب رودهاى دجله و فرات، از شمال به كوههاى قفقاز و از جنوب به كوههاى زاگرس و دشت هاى ميانى ايران محدود است. آذربايجان محل اوليه كشاورزى جهان و احداث كانالهاى مصنوعى آبيارى در هزاره هاى قبل از ميلاد مى باشد. غارهاى "آزيخ " در منطقه فيضولى در شمال رود ارس و غار "تام تاما" در كوهستانهاى مابين "اورميه و سلماس" محل اسكان انسانهاى غارنشين بوده و قديميترين روستاى خاورميانه با قدمت حداقل نه هزار سال در "سلماس" قرار دارد.
از همان نخستين سالهاى پيدايش كتيبه ها و خطوط باستانى در دوره هاى" سومرى ، آراتتا، اورارتو و اقوام سامى" نام و ياد آذربايجان به كرّات ديده مى شود. دوره هاى باشكوه اورارتويى و ماننايى با قلعه ها و تپه هاى فراوان باستانى محل ارزشمندى براى مطالعات تاريخ باستان آذربايجان مى باشد. شرح حملات ملل مجاور آذربايجان به منابع معدن آن به كرّات در نقوش سنگى و لوحهاى گلى نوشته شده است. با حمله ى اسكندر به شرق، تنها آذربايجان به تصرف يونانى ها در نيامد بنابراين آذربايجان با همين مرزهاى تاريخى فعليش و با نام پرشکوه" آذربایجان" از 2300 سال قبل به حيات خود ادامه می دهد.
تا حمله اعراب به آذربايجان ، اين سرزمين به صورت مستقل در تركيب ...
- تا کنون 9 رای مثبت و 2 رای منفی به این لینک داده شده - تا کنون 0 نفر این لینک را در لیست مورد علاقه خود قرار داده ( اند ) - این لینک مربوط به هیچ کدام از موضوعات مورد بحث نمی باشد
موضوع مورد بحث :
کاربرانی که رای داده اند ( سبزها مثبت ،قرمزها منفی )