داریوش فرضیایی از زایمان می گوید

در این مدت خوانندگان بسیاری داشته ام که مرا به اشتباه گرفته اند گرچه توضیح هم داده ام ولی دگر بار نیز متذکر می شوم من حقیقتی هستم که خود را در پازلی می بینم که در اینجا تکه تکه روایت می شود هر تکه از این پازل ضمن تکمیل خاطرات گذشته زندگی مرا رقم می زند من برای دل خود می نویسم هیچ تاکنون فکر کرده اید یادآوری خاطرات گذشته چقدر می تواند سخت باشد ؟ به ویژه که برای نوشتن دوباره آنها مجددا در همان مکان خود را قرار دهی ؟درد و حسرت و یا نوستالژی مانند درد زایمان است گویی آن خاطرات را دوباره باید به دنیا آورد