26 سال پیش درهمین روز و همین ساعت زمانی که خورشید داشت زیبا و عاشقانه به زمین می تابید عشقی, فرشته ها یه پسر بچه شیطون و وروجک که از تمام فرشته های دنیا پاکتر و مهربونتر بود رو به سمت زمین راهی کردند

لوس! بي مزه! خنك!

عشق مثل جیش کردن می مونه. با اینکه زود همه متوجه میشن، ولی گرماشو فقط خودت احساس میکنی.

لوس! بي مزه! خنك!

دوست من کاش اون توضیحات منو می خوندی قبل از کامنت....
این مطلب گر چه به ظاهر سخیفه ولی میشه توش یه محبت بی حد و اندازه رو کشف کرد...یا شایدم من امروز افتاب خورده تو مخم...نمی دونم
این کامنت توسط mehrdad در ۰۸ شهريور ویرایش شد

عشق مثه باد معده می مونه! اگه نگه داریش خودت آزرده می شی و اگه ولش کنی بقیه!

+ دادم به خاطر گل روی مهرداد با این توجه به پیرامونش هر چند اهل این وب های زرد نیستم اما خوب بود!

این مطلب گر چه به ظاهر سخیفه ولی میشه توش یه محبت بی حد و اندازه رو کشف کرد...یا شایدم من امروز افتاب خورده تو مخم...نمی دونم

نه! من يه ذره خجالتي هستم و فكر مي كنم كسي نبايد از عشق اش اينجوري توي اينترنت (يا هر جايي) حرف بزنه!
این کامنت توسط tirtekene در ۰۸ شهريور ویرایش شد

+ دادم به خاطر گل روی مهرداد با این توجه به پیرامونش هر چند اهل این وب های زرد نیستم اما خوب بود!

شما خودت گلی دوست عزیز...محبت کردی...هدف من صرفن از اشتراک این لینک کمی انرژی مثبت بود و محبت و این حرفا...این اولین باره یک چنین مطلبی منو به فکر فرو برد...بالاخره هر از گاهی به نظرم لازمه کمی از این دنیای جدی جدی جدی یا دیوانه دیوانه دیوانه فاصله بگیریم و با سرخوشان عالم (زرد) لبی تر کنیم

نه! من يه ذره خجالتي هستم و فكر مي كنم كسي نبايد از عشق اش اينجوري توي اينترنت (يا هر جايي) حرف بزنه!

اتفاقن یکی از دردهای بزرگ ما جوانهای ایرانی همینه که نمی خوایم از عشقامون با کسی حرف بزنیم و همیشه عاشقی برامون سری و مخفی و خصوصی بوده...و خیلی اوقات باعث سرافکندگی و شرم!! در حالیکه در کشورهای مترقی دنیا عشق خجالت بر نمی داره (حالا بگذریم از استثناها) ولی در ایران ما انگار دوست داشتن جرمه و ابراز اون که دیگه نگـــــــو!!!
حالا که یک محیط مجازی پیدا شده به نام اینترنت که توش هیچ کس پی به هویت واقعی هیچکس نمی بره خیلیا این عشق رو فریاد می زنن. امیدوارم نسل بعدی ما لااقل در دنیای حقیقی اینکار بکنن...شما باورتون میشه همین تک جمله "دوستت دارم" اگر در خانواده های شرقی می بود از حجم آمار جرم و جنایت و فساد و... تا چه میزان قابل توجهی کاسته میشد؟...به هر روی من یکی که عاشق دیدن ابراز عشقم...حتی پوشالی...حداقلش اینه که تو اون تایم دشمنی خاموشه...(نه...راستی راستی امروز افتاب خورده تو مخم...)
این کامنت توسط mehrdad در ۰۸ شهريور ویرایش شد

مهرداد به نظرم تو بیشتر واژه لاو مد نظرت هست ( love) چون عشق که اصولا ریشه شرقی داره ! من معتقدم این کلمه معادل خوبی نیست واسه واژه عشق ... اما بقیه حرفهات رو قبول دارم که اکنون رابطه زن و مرد در ایران و ابراز احساساتشون به همدیگر یک تابو شده و البته دلایل زیادی داره اما به فرهنگ اصیل ما ارتباطی نداره ! آخه تو سیمای ایران زن و مرد با کت و شلوار و چادر میرن تو رختخواب همش هم بصورت بسیار جدی با هم صحبت میکنن یکی نیست به این دیوس میر باقری یا کردان بگه ازاله بکارت رو هم این مدلی ترتیب دادید

مهرداد به نظرم تو بیشتر واژه لاو مد نظرت هست ( love) چون عشق که اصولا ریشه شرقی داره !

اگه منظورت واژه عشق به معنی پیچه هست که خودش سکسیه
اگه منظورت عشق عرفانی و ایناس که آره مال مشرقه اما منظور من عشق زمینی بود. عشق عرفانی زمانی حادث میشه که ادم هورمونهای عشق زمینیش ترشح نشه!اون وقت میره گیر میده به خدا
برای لاو هم نمی دونم چه کلمه ای بهتر از عشق میشه پیدا کرد.

یکی نیست به این دیوس میر باقری یا کردان بگه ازاله بکارت رو هم این مدلی ترتیب دادید

اگه منظورت دیوث ه که آره اینا دیوث تر از این حرفان که به این سوالات جوب بدن. اگه منظورت دیوس که من باهات مخالفم (دیوسdios به اسپانیولی میشه خدا!!)
ولی از همه این حرفا بگذریم آی لاو یو...از نوع غیر زمینیش...
این کامنت توسط mehrdad در ۰۸ شهريور ویرایش شد

هاهاها ... حالا چرا از نوع غیر زمینی ؟ میترسی از کوه پرت شی ؟

هاهاها ... حالا چرا از نوع غیر زمینی ؟ میترسی از کوه پرت شی ؟

والا تو مملکت امام زمان کلن عشق غیر همجنس جرمه چه برسه به عشق دو تا همجنس....چه برسه به عشق یک بی خدا به یک فیضیه...اوه اوه اوه!!! واسه پرتاب...اورست هم کوتاهه...خلاصه که فیضی جان عشق ما از نوع غیر روحانی ه (روحانی منظور آخوند...از اون مدل عشقای شبهای فیضیه)...ما (من و این کامپیوترم) فقط دوستت داریم...همین

من چند روز پیش خبری خوندم از پسری تهرانی که برای تولد دوست دخترش خواسته بوده کادویی هیجان انگیز ببره و اومده تابلوی یکی از خیابون ها که همنام اون دختر بوده رو با اره ببره و براش هدیه ببره که پلیس می گیرش. حالا هم که این مطلبو دیدم.
دیگرون رو نمی دونم ولی این چیزا کمی منو به فکر می اندازه که هنوز هم اون عشق (عشق زمینی ، عشقی که همیشه در تاریخ ، از روش قصه ها می ساختند) وجود داره. این برام امیدوارکننده است چون من دیگه کم کم از وجود احساسات واقعی و پاک در بین جوونای ایرانی ناامید شده بودم.

مهرداد کجایی آخه؟ بیا خودتو نشون بده ! مردیم از بی خبری!