آقای بوش، لطفا به ایران حمله کن!

مطلبی خواندم در وبلاگ یکی از دوستان که اظهار داشته بودند که ایرانی آباد و آزاد را زیر ِ سلطه ی آمریکا یا اسراییل نمی خواهند. بسیار خوب، هیچ کس دوست ندارد کشورش مورد حمله ی نظامی قرار بگیرد اما ما برای جلوگیری از این واقعه که صد در صد دیر یا زود رخ خواهد داد چه کرده ایم؟ جامعه ی جهانی و بخصوص آمریکا و اسراییل منتظر نخواهند نشست تا مردم ایران روزی با یکدیگر متحد شوند و جمهوری اسلامی را سرنگون کنند. سوالی که اکثر مردم از خود می پرسند این است که اگر جنگ بشود چه می شود، پاسخ ِ این سوال بسیار مشخص است؛ در جنگ انسان های ِ بی گناه ِ بسیاری کشته می شوند، خرابی های ِ بسیاری به بار می آید و کلی از زیر ساخت های کشور نابود خواهد شد و خلاصه این که ضررهای بسیاری به کشور وارد خواهد آمد. اما از منظری دیگر نیز میشود به این قضیه نگاه کرد. اکثر مردم ِ ایران، لاله و لادن را به یاد دارند، دو خواهری که از ناحیه ی سر به یکدیگر متصل بودند و سال ها ی سال همان طور با هم بزرگ شدند. اما روزی رسید که این دو تصمیم گرفتند بهای ِ آزادی را بپردازند، این دو می توانستند تا آخر عمر همان گونه با یکدیگر زندگی کنند بدون این که خطری متوجه شان شود و زندگی شان به خطر بیفتد اما طعم ِ خوش ِ آزادی و استقلال چنان پر حلاوت بود که آن ها تصمیم گرفتند ...