خوبی را شکر!

دو هفته پیش، من را با آمبولانس به بیمارستان رساندند و در انجا به کمک سی تی اسکن مشخص شد که بریدگی آئورت دارم....دوستان کنجکاو بودند بداند که آیا تجربه ای در بستر مرگ داشته ام. اگر داشته ام تاثیری بر بی خدایی علنی ام داشته است. آیا چیزی به من الهام شد؟ بله، الهام شد. با وضوح بیشتری نسبت به قبل دیدم که وقتی میگویم «خوبی را شکر!» فقط یک معادل برای «خدا را شکر» نیست. براستی خوبی را شکرگزارم که نیکیهای بسیاری در این هستیست و هر روز نیز بیشتر خواهد بود. که براستی زندگیم را مدیون این محصول خارقالعاده بشری هستم و خودم را سپاسگزار میدانم و این واقعیت را اینجا و اکنون جشن میگیرم. اما قدردان چه کسی هستم؟ سپاسگزار کاردیولوژیستی هستم که منرا برای سالها زنده نگه داشت. قدردان جراحان، متخصصین اعصاب، بیهوشی، پرستاران، دستیاران و تکنسین ها هستم که در کل مدت مواظب من بودند. سپاسگزار تمام کارمندانی هستم که برایم غذا آوردند، اتاقم را تمیز کردند و مرا با صندلی گردان اینور و انور بردند. مردمانی از اگاندا، کنیا، لیبریا، هائیتی، فیلیپین، کرواسی، روسیه، چین، کره، هند و البته ایالات متحده. با این وجود کل این تیم نمی توانستند کارشان را درست انجام بدهند اگر کار افرادی دیگر نبود. با قدردانی یاد دوست و همکار از دست رفته ام آلن کورمک ...