ما همه سرباز توایم خامنه ای

بد جوری بریده ایم. داستان تونس اشک مان را درآورد. داستان مصر جیغ مان را به آسمان رساند. مثل بچه های لوس عزا گرفتیم. با حسرت رفتن بن علی را نگاه کردیم و رویای رفتن سید علی را آه کشیدیم. ظاهرا باید برای یک عزاداری مفصل دررفتن دیکتاتور مصر آماده باشیم. و وای به روزی که تحلیل برژینسکی درست در بیاید و بساط حکومت های ایدئولوژیک از خاورمیانه جمع شود. لابد عزای ملی اعلام می کنیم و گل به سر می گیریم... انگار نه انگارهمین "ما" بودیم. بر پا کننده اولین انقلاب آزادی قرن بیستم. سلاح مان تلگراف. اما مشروطیت را با استبداد مذهبی سر بریدند. جنبش ملی را"ما" بر پا کردیم. سلاحمان رادیو و روزنامه. ناصر و ام کلثوم فریاد مصدق را تکرار کردند. اما شاه و شیخ دست بدست هم دادند و به کودتای ضد آزادی سلام گفتند. "ما" بودیم برپا کنندگان آخرین انقلاب مردمی قرن بیستم. نبرد افزارمان نوار کاست و شب نامه. اما عکس " آقا" را درماه دیدند و به حساب ما ریختند. شاگردان قاتل مشروطیت انقلاب بهمن رادزدیدند. همراه "سید مظلوم" و از اعماق تاریکی ناگهان سر کشیدیم. برگشتیم به گفتمان آزادی که صد سال پیش زیر پای "ولایت فقیه" - گفتمان طالبان شیعه ـ له شده بود، براولین امواج جهان مجازی سوار بودیم و "جامعه" می خواندیم. موج ...