دوم – دست خالی رفتن و عدم استفاده از ظرفیتهای دفاعی در دسترس
اینکه هربار مثل بچه های مثبت بریم کتک بخوریم و تو تظاهرات تازه پیش خودمون بگیم آخ کاشکی الان چوب داشتم کاش کوکتل مولوتف داشتم اگه الان با خودم یک شیشه کوچیک سرکه آورده بودم اینجور نفس و چشمام نمیسوخت میشه همین که سرمون میاد. ببین بسیجی کثافت از موتورش زنجیری که باهاش روز عادی موتورش میبنده رو باز کرده دستش گرفته ما حتی زحمت درست کردن یک کوکتل مولوتف به خودمون نمیدیم ..یعنی یک شیشه نوشابه و نیم لیتر بنزین اینقدر سخته تهیه کردن؟؟؟ اسلحه و تانک که نیست بگیم از کجا؟؟ یک چرخ بزنین تو اینترنت صد تا سایت طرز درست کردن اش رو با شکل و تفسیر نشون دادن..هرکسی یک دونه هم درست کنه بیاره شهر میشه جهنم برای نیروها...مطمئن باشین اینها وقتی با این حجم حمله روبرو بشن میفهمن که دیگه با مردم دست و پا بسته طرف نیستن و حساب کار دستشون میاد.
نه نیرو انتظامی هاش نه اون بسیجی های رذل حاضر نیستن وقتی پای جون و زخمی شدن وسط هست واسه این رژیم مایه بزارن.چرا از الان یا چند روز قبل از هر تظاهرات پیش رو هر کدوم هر چی به فکرمون میرسه برای دفاع وحمله رو آماده نکنیم؟ از کوکتل مولوتف تا اسپری فلفل و میله آهنی و چاقو و زنجیر تا حتی گونی خالی برای درست کردن سنگر و میخ سه پر و روغن سوخته برای کف خیابان و لوازم مقابله با گاز اشک آور و ....................

سوم- گول خوردن و اسیر تبلیغات دروغ شدن
اینکه گفته میشه قراره اصلا برخوردی صورت نگیره و بخاطر حضور عبدالله گل از گل بالاتر هم به مردم نگن باعث خوشبینی و دست خالی اومدن ما شد. اینها تاکتیکتهای روانی و رسانه ایی حکومت هست..از این تاکتیکها زیاد هست و بازهم ادامه خواهد داشت..نمونه اش شهید دزدی که اخیرا رو شد و البته بیشتر باعث آبروریزی خودشون شد..پس گول نخوریم و بدونیم که هر صحبتی به جز اونکه قبلا تجربه کردیم یعنی دروغ و نیرنگ دیگه حاکمیت

چهارم – نداشتن طرح و نقشه جایگزین
اینکه بدون طرح و نقشه جایگزین هربار در تظاهرات شرکت کنیم اشتباه محض هست...مثلا در تظاهرات 25بهمن یکی از موارد که مشخص بود عدم امکان پیوستن افراد شرکت کننده در شمال خیابان آزادی به افرادی که در جنوب خیابان آزادی بودند به واسطه نرده های بلند بی آر تی ها و کنترل تقاطع وپل های عابر پیاده بود و همچنین جلوگیری از حرکت مردم به سمت از هر چهارراه به چهارراه بعدی بود...این تاکتیک ها همگی قابل دور زدن و خنثی سازی هست..اگر از قبل براش چاره اندیشی شود...از قبل اطلاع رسانی شود که اگر چنین موردی بود چنین کاری بکنیم ...همه میدونیم از روز قبل تظاهرات اس ام و اس و اینترنت و حتی تلفن های همراه از کار میوفته و برنامه ماهواره پارازیت دارند...اما بازهم غافلگیر میشیم و نمیدونیم که چه جور اطلاع رسانی کنیم..مگه تو تمام کشورها و انقلابهای موفق مردم اس ام اس و اینترنت داشتن ؟؟؟
تازه وقتی فیلتر میکنن یادمون میوفته که ای وای فیلترشکن نداریم..ای وای وی پی ان قطع شد چی کار کنیم؟ شبکه اطلاع رسانی و هسته های کوچیک ده پانزده نفره تشکیل نمیدیم و روز تظاهرات بدون اس ام اس و تلفن میگیم چه خبر؟
وقتی میریم تظاهرات تو خیابان آزادی و نیرو ریخته قرار نمیزاریم خیابان ولی عصر رو بگیریم که خالی از نیرو هست...قرار نمیزاریم بقیه شهر که بدون نیرو هست هم پتانسیل بهتری ...

وقتی میریم تظاهرات تو خیابان آزادی و نیرو ریخته قرار نمیزاریم خیابان ولی عصر رو بگیریم که خالی از نیرو هست...قرار نمیزاریم بقیه شهر که بدون نیرو هست هم پتانسیل...گفتم ما توان جابه جایی بیشتری داریم تا اونا.
چرا نیائیم شهر را به چند بخش مجزا کنیم مثلا بگیم اهالی غرب تهران برن میدان آریاشهر و اهالی شرق برن فلکه تهرانپارس و اهای جنوب میدان راه آهن و شمال هم میدان ونک رو بگیرن ...اینجوری شاهد پخش شدن نیروهای آنها و درگیر شدن سطح وسیع تری از شهر در تظاهرات هستیم و هرکدام از هسته های مقاومت که قادر به کنترل و نگه داری میدان خود شوند میتونن با حمله به نقاط استراتژیک شامل پاسگاه ها و مراکز بسیج و ادارات در حوزه خودشون باعث پیوستن و دیگران هم بشوند

لطفا در صورت تمایل مطلب را وبلاگ خودتان قرار دهید

حمله به نقاط استراتژیک شامل پاسگاه ها و مراکز بسیج و ادارات
با این قسمت از صحبتهای شما موافق نیستم. حمله به ادارات باعث خسارت اموالی می شود که در نهایت مردم بابت آن متضرر خواهند شد.

منظورم ادارات و امکانی هست که محل تجمع نیروها هست...الان دارند حتی از استادیوم های ورزش برای تجمع نیروهاشون استفاده میکنن....حمله به بانکهایی مثل مهر و قوامین شاهرگ مالی سپاه هست..حمله به این هدفها به بهانه حفظ سرمایه مردم مذموم نیست.

به نظر من دیگه لازم نیست همه یه جا جمع شن تا بگیم که تعدادمون زیاده...به چند دلیل : حکومت اجازه جمع شدن رو به هیچ وچه نمیده و دوم اینکه هم اونا و هم ما میدونیم که حجم مخالفا خیلی بیشتر از ساندیس خورهاس... منم موافقم که الان دیگه وقت مبارزه شده دوره گفتگو و اصلاح و این چیزا سر اومده چون حاکمیت شمشیر رو از رو بسته.. به تاریخ انقلاب هم که نگاهی بندازیم میبینیم فقط دو سه تا تظاهرات سراسری رخ داده. بقیه فعالیتهای انقلابی مردم شعار های شبانه بوده و ّپخش اعلامیه.. این اعلامیه رو باید خیلی جدی بگیریم واسه اطلاع رسانی خارج نت. این روزا خیلی ها پرینتر و کوپی دارن. کافیه یه متن مشترک شامل چندتا سرخط خبر و افشاگری (مثل خبرنامه های سازمانی که تو سپاه هم هست) نصف a4 چاپ کنیم بریزیم تو خونه های اطرافمون تو اتوبوس و تاکسی باور کنید خیلی جواب میده... فقط مهم اینه که یه جایی مثلا یه صفحه فیس بوک یا سایت کلمه یه متن مشترک رو هفته ای یا روزانه مشخص کنه واسه چاپ کردن

sabz_taxi & mindspace
آفرین ... حرف دل‌ مارو زدین ... خوردن و مظلوم بودن بسه و از این بیشترش بی‌ عرضگی و پر رو شدن بیشتر
رژیم هستش
برای دوستانی که فکر میکنند خسارت مالی‌ به این رژیم اشتباهه :
یادمون نره که چه جور دارن تمام پول نفت رو به باد میدان یا میدزدن (( همین یک قلم بس که فقط ۱۲ میلیارد $ یکجا گم شد .....)) ..
از این به بعد دور جدیدی رو باید شروع کنیم ...

من با این نوشته موافقم.
ولی چیزی که هست و یا تا امروز بوده مشکل تفاوت بین خواستهای رهبری جنبش با بدنه جنبشه.
رهبری جنبش تا قبل از ۲۵ بهمن جهتگیری براندازی نداشته و بیشتر نقش ترمز و محدود کردن شعار به "رای من کو" رو ایفا کرده. البته میشه اونها و آرزوهاشون رو هم فهمید و امیدوارم که اونها هم انگیزه و نیروی اصلی جنبش رو درک کرده باشن و اینکه براندازی جمهوری اسلامی هدفه.
جنبش به نوعی از رهبری نیازداره که با هدفی مشخص بتونه به حرکت سامان و سازمان بده.
آیا کسی میتونه امروزه فکر کنه که با درگیری خیابانی به رای خودش برای انتخابات ریاست جمهوری گذشته برسه؟
آیا جنایات و بیرحمی این حکومت جایی برای ادامه حکومت اسلامی به ریاست جمهوری مثلا موسوی و یا کروبی گذشته؟
آیا مشکلات این حکومت در اشخاصه یا در ماهیت و ساختار؟
به گمان من باید هدف جنبش به خوبی تعریف بشه و سمتگیری رهبری باید برای رسیدن به هدف باشه. اون موقع درگیری خیابانی به سرعت نتیجه میده. آخرش هم کسی برای دعوا کردن که خیابان نمیره بلکه برای رسیدن به هدف تو خیابان درگیر میشه.
البته چیزی که من به ظاهر میبینم "سمتگیری به اجبار رادیکالتر" موسوی و کروبی در مقابل باند خامنه ای و احمدی نژاده. ولی تا وقتی که این دو هدف امروز جنبش رو اعلام نکردن، نگران دل بستن این دو به گروههایی در داخل همین حکومت برای اصلاح "ماهیت اصلاح ناپذیر" این نظام خواهم بود. تلاشی که نسلی دیگه رو به خاک سیاه خواهد نشوند.

من با این نوشته موافقم.
ولی چیزی که هست و یا تا امروز بوده مشکل تفاوت بین خواستهای رهبری جنبش با بدنه جنبشه.
رهبری جنبش تا قبل از ۲۵ بهمن جهتگیری براندازی نداشته و بیشتر نقش ترمز و محدود کردن شعار به "رای من کو" رو ایفا کرده. البته میشه اونها و آرزوهاشون رو هم فهمید و امیدوارم که اونها هم انگیزه و نیروی اصلی جنبش رو درک کرده باشن و اینکه براندازی جمهوری اسلامی هدفه.
جنبش به نوعی از رهبری نیازداره که با هدفی مشخص بتونه به حرکت سامان و سازمان بده.
آیا کسی میتونه امروزه فکر کنه که با درگیری خیابانی به رای خودش برای انتخابات ریاست جمهوری گذشته برسه؟
آیا جنایات و بیرحمی این حکومت جایی برای ادامه حکومت اسلامی به ریاست جمهوری مثلا موسوی و یا کروبی گذشته؟
آیا مشکلات این حکومت در اشخاصه یا در ماهیت و ساختار؟


عزیزان همه میدونیم که موسوی و کروبی فقط بهانه ما برای اعتراض هست و عملا" در یک فضای ازاد و دموکراتیک شانس انتخاب آنها چه بسا بسیار کمتر از دیگران هم باشد...موسوی و کروبی کارخودشون رو تا اینجا انجام دادند..این بهانه گیری ها و نکته سنجی ها که چرا موسوی میگه دوران طلائی امام یا کروبی میگه امام راحل اصل قضیه رو که بهرحال اینها باعث حرکت و امید جنبش هستند از بین نمیبره...من معتقدم که موسوی در آینده جنبش حداکثر نقش اش یلستین خواهد بود در نظام کمونیستی.یلتسین هم عضو حزب کمونیست و شهردار مسکو و اعضای رده بالای حزب بود
اما تسهیل کننده و باعث گذر شوروی کمونیستی به دوران فروپاشی و سقوط حاکمیت بود..
در ضمن مشکل ما این هست که حتما باید کسی چوپان وار ما را هدایت کنه...چه احتیاجی به موسوی و کروبی هست؟ وقتی میدونیم چیکار باید بکنیم؟وقتی پاشنه آشیل حکومت رو میشناسیم و میدونیم حق کجاست و باطل کیه.

در ضمن مشکل ما این هست که حتما باید کسی چوپان وار ما را هدایت کنه...چه احتیاجی به موسوی و کروبی هست؟ وقتی میدونیم چیکار باید بکنیم؟وقتی پاشنه آشیل حکومت رو میشناسیم و میدونیم حق کجاست و باطل کیه.

من با این فکر مشکل دارم دوست عزیز!
من که نگفتم کسی به عنوان رهبر بیاد برامون هدف تعیین کنه. گفتم هدف باید روشن باشه و سمتگیری رهبر باید برای رسیدن به هدف باشه.
دراین تعریف، "رهبر" خودش زیرمجموعه جنبشه, و "خواسته" جنبش "هدفه"!
اینکه حرف از رهبری زده میشه نه مثابه گله دنبال چوپان بودنه بلکه برای کار سازمان داده شده و جلوگیری از پرت و هدر رفتن نیرو و سرگشته بودن جنبشه.
اگه نگاهی هم به روش سرکوب جمهوری اسلامی از روز پیدایش تا امروزبندازی چیزی که دیده میشه تلاش برای نابودی هر فرد و یا چیزی که میتونه تشکیلاتی رو سازمان بده و یا رهبری کنه بوده.
حاصل کار اینه که امروزه جنبش دچار فقر سازمان دهنده و رهبری شده.
این شعارها و روش خمینی و دار و دسته اش بود که سازماندهی مدرنی رو به مسخره میگرفت و سرکوب میکرد تا سازمان سنتی خودشون که همیشه با سلسله مراتب (بخوان رهبری) همراه بوده بی رقیب بمونه.
شما یه سازمان، یه گروه کاری ، یه دفتر ، یه شرکت ، یه گروه ، یه حزب و یا یه کشور نشون بده که بی نیاز به سازماندهی و سلسله مراتب کار کنه.
اینکه روابط اجتماعی مدرن تعریف دیگه ای از رهبر دارن حرفی دیگه است و منطقی. و رهبر امروزی موجودی کاریزماتیک و صاحب جنبش نیست بلکه مجری خواسته های جنبش.
گول آخوند ها رو نخوریم، تاریخ به خودش جنبش بی سر ندیده به جز جنبشهای مرده!
این نظر توسط نویسنده‌ی آن دو دقیقه پس از ارسال ویرایش شد

کاملا مخالفم. هدف از راهپیمایی گرفتن جایی نیست. صرف اعلام مخالفت هست.

مقابله برابر، کاملا روش درست و منصفانه ای است.
این چطور قابل پذیرش است، وقتی ماموران سرکوبگر، با کلاه ایمنی و لباس ویژه و ضخیم و باتوم در دست، تظاهرات کنندگان بی دفاع و بی وسیله را کتک بزنند.
وقتی خود با ماسک مخصوص به سوی مردم گاز اشک آور شلیک می کنند در حالی که مردم هیچ وسیله دفاعی برابری در اختیار ندارند.
وقتی حتی با اسلحه جنگی، در درون شهر مردم را می کشند.
کوکتل مولوتوف و میله آهنی یکی از ضروری ترین وسایل برای برابر نمودن کفه مبارزه است.
در دور جدید حضور خیابانی جنبش سبز، مبارزه برابر باید یکی از اهداف اصلی هنگام رویارویی با مزدوران خامنه ای باشد.

ضمنا بانک مهر متعلق به بسیج، بانک انصار متعلق به سپاه و بانک قوامین متعلق به نیروی انتظامی است و برای تخریب منابع تامین مالی قاتلان مردم، نیاز به هیچ ملاحظه ای نیست.

در مورد موسوی و کروبی هم باید بگم که امروز آنها بسیار متفاوت از دیروزشان است.
و در این یکساله دیدگاههای آنها هم تغییر کرده است.
و امروز در حالی که همه مقامهای حکومتی حتی رفسنجانی و آنهایی هم که سکوت کرده بودند خواستار محاکمه آنها شده اند همچنان بر ادامه راهی که در پیش گرفته اند مصر هستند.

دوست عزیز نمی شد وبلاگی راه بندازید و این مطلب رو توش بنویسید تا مجبور نشید لینک غیرقانونی بفرستید؟

دوستان مواظب باشیم ......این حرفهای یه ساندیس خوره در مورد رفتارشون در 25 بهمن : در مسیر نزدیک به پایگاه مقداد، جهت عدم تکرار واقعه حوزه ۱۱۷، به دلیل توده توده بودن معارضین، بچه های بسیج با تیپ غیر مذهبی وارد جمع ها شده، و پس از شناسایی سه-چهار سردسته ی هر توده، با محاصره کردن وی، و تهدید کردن با اسلحه های موجود، چون شوکر، آرام آنها را از تظاهرات جدا می کردند و تحویل نیروهای امنیتی می دادند؛ اینچنین زمانی که جمع به نزدیکی مقداد می رسید مضمحل شده و راحت پراکنده می شد؛