از سرزمین های شمالی

زود پیر می شویم لامصب. تا چشم به هم می گذاری چند روزی را که فرصت داشته ای از زندگی نکبتی توی این خراب آباد جهان فرصت ببری، حرام مرافعه هایی کرده ای که جز برای جبروت گندیده ی حضرات، برای کسی از نمدش کلاهی نمی شود. زود پیر می شویم لامصب. دور نبود زمانی که یکی از معدود دلخوشی های کوچکمان همین موزیک تیتراژ "از سرزمین های شمالی" بود، اگر برق نمی رفت و سیاست مدار پفیوزی هوس نمی کرد خانه مان را برای هوس های ابلهانه مضحکش بی آژیر قرمز بمالد روی زمین سیاه. /// دلم بد جوری گرفت از شنیدن این آهنگ و خاطره های خاک گرفته ی روزهای رفته.// ---- گور بابای سیاست و بی خیال "توضیح نامناسب" پیشکش کودکی سوخته ی خودم و تمام بچه های آخر دهه پنجاه که پدرانمان برای گند زدن به آن از هیچ کوششی دریغ نکردند ):