دو روزه که چتربازان به مناسبت روز استقلال مالزی از برج مخابراتی کوالالامپور به پایین میپرند و من به خاطر نزدیکی می تونم اونها رو از پنجره خونه ببینم. امروز بهشون خیره شده بودم و از شجاعت بعضیهاشون تعجب میکردم. بعضیها تا می پریدند پایین چترشونو باز می کردند و بعضی ها که عده شون خیلی کمتر بود خیلی دیر چترشونو باز می کردند و لذت بیشتری می بردند. معلوم بود واقعا دوست دارند که ریسک کنند و لذت بیشتری ببرند.
متاسفانه بارون شدیدی شروع شد و دیگه ادامه ندادند.
بعد از دیدن اونها به این فکر کردم که واقعا توی زندگی هم هر کس نترسه و بره جلو، ریسک کنه از زندگیش لذت بیشتری می بره تا کسی که ریسک کمتری می کند و یا کسی که طرفدار وضع موجوده و اصلا ریسک نمی کند.
بعضیها هم که خیلی دیر یادشون می افته که ترس رو کنار بگذارند و برن جلو ولی دیگه بارون گرفته و دیر شده. ولی دیر شدن بازهم بهتر از هرگز نرفتن است. چون همیشه یه روز آفتابی در راه است.
یه مستند توی تلویزیون اینجا پخش می شه به اسم آدمهای کوچک، دنیای بزرگ. خیلی جالبه که خانواده ای رو نشون می ده که همه قد کوتاه هستند ولی می دونند که باید زندگی کنند. این جمله پدر خانواده همیشه توی ذهنمه که می گه " هرگز نگویید هرگز. هیچ چیز غیر ممکن نیست"
زندگی این خانواده ...
hich | ارتقاء : حدود 2 ماه قبل | ارسال : حدود 2 ماه قبل
- تا کنون 12 رای مثبت و 0 رای منفی به این لینک داده شده - تا کنون 0 نفر این لینک را در لیست مورد علاقه خود قرار داده ( اند ) - این لینک مربوط به هیچ کدام از موضوعات مورد بحث نمی باشد
موضوع مورد بحث :
کاربرانی که رای داده اند ( سبزها مثبت ،قرمزها منفی )