نخست وزير چين، يک کلمه و حتی کلمه، از تخاصم و تهديد نام نبرد؛ در نطق او واژه های صلح، اقتصاد جهانی، توسعه، همکاری و مشارکت بارها و بارها تکرار شد، کلمه به کلمه نطق وی درباره اقتصاد گلوبال و تاثير آن بر رشد چين و ديگر کشورهای درحال توسعه است. در مقابل رئيس جمهور ايران نطق خود را با آرزوی سلامتی برای امام مهدی شروع می کند و بلافاصله فوران واژه هايی نظير قتل، آدمکشی و نفرت آغاز می شود.
نخست وزير چين در نطق ۱۴۰۰ کلمه ای خود ۳۵ بار واژه چين را به کار برد.
رئيس جمهور ايران در سخنرانی ۳۲۰۰ کلمه ای خود فقط ۵ بار از کلمه “ايران” استفاده کرد که “۴″ بار آن تنها در يک پاراگراف برای توصيف فشار آژانس بين المللی انرژی هسته ای و حمايت مردم از انرژی هسته ای احمدی نژاد است، يعنی تنها جايی که او نيازمند نمايش کاذب حمايت ملی است. آيا نبايد نتيجه گرفت که رئيس جمهور ايران از بردن نام کشورش بيزار است؟ درست به همين دليل تنها “۶″ بار از ايرانيان ياد می کند و بازهم برای توصيف حمايت ايشان از برنامه هسته ای و ديگر هيچ. ۳۲۰۰ کلمه و تنها يک بار ذکر نام ايران، و آن هم به دليل موضوع انرژی هسته ای.

حاصل شعور و کنش آدمهايی مثل احمدی نژاد، فروش نفت و صرف درآمد آن برای واردات کاندوم و سيب زمينی است. حاصل گفتمان احمدی نژاد قطع برق است، واردات سيب از مصر است و خودکشی کارگرانی که ماههاست حقوق دريافت نکرده اند.
قبول نداريد نطق نخست وزير چين آقای ون جيابو را با محمود احمدی نژاد مقايسه کنيد.

اشتباه + دادم

یعنی نمی خونید و مثبت می دید؟

یعنی نمی خونید و مثبت می دید؟

چرا خوندم اما متاسفانه بجای منفی اشتباهی رو مثبت کلیک کردم

اشتباه + دادم

احتمالن اين عزيز دل برادر فكر كرده منظورت از ديكتاتور و ديوانه رئيس جمهور سوئيسه!

اشتباه + دادم

اتفاقا یه بار تو زندگیت درست + دادی

اشتباه + دادم

خوب شد توضیح دادی! چون آدم به شک می افته که این چی بوده که ذولی هم مثبت داده!

احتمالن اين عزيز دل برادر فكر كرده منظورت از ديكتاتور و ديوانه رئيس جمهور سوئيسه

مگه میشه به حقیقت منفی داد. ؟؟

توضیح منفی دادنش جالبه. استغقاره