ما دقیقن آنی نیستیم که می‌نماییم

هویت، ها؟! /می‌گویند ما هیچ وقت قادر نخواهیم بود که تصویر دل‌خواه‌مان را، از خودمان، در ذهن آدم‌های دیگر بسازیم. می‌گویند ما هیچ‌وقت نخواهیم توانست به تصویری که از ما در ذهن آدم‌های دیگر وجود دارد، به طور تمام و کمال دست بیابیم. می‌گویند که این شکل‌دادن تصویرمان در ذهن باقی آدم‌ها، از قدیمی‌ترین و ازلی‌ترین و بدوی‌ترین خواسته‌های انسانی است که به هرحال دارد در یک جمعی زندگی می‌کند. /هویتِ آدم به خودی خود، به تنهایی، وجودِ قابل ذکری ندارد. در تقابل با باقی آدم‌ها است که شکل می‌گیرد و تعریف می‌شود. پس بخشی از این هویت، همان تصویری است که دیگران از ما دارند. چون معمولن این همان دیگران هستند که درباره‌ی هویت ما حرف می‌زنند و وقت‌هایی هم که پیش می‌آید که خودمان داریم درباره‌ی هویت‌مان فکر می‌کنیم و حرف می‌زنیم، از شر همان نگاه بیرونی به خودمان نمی‌توانیم خلاص شویم. /ماسک و صورتک و پرسونا و این‌ها را که یادتان هست؟ تلاش‌های عمدتن نافرجام بشر در تغییر هویت‌ش. / . . .