"چرایی ابقای قدرت ظالمانه" از نگاه فراست

رابرت فراست یکی از شاعران مورد علاقه ام است. اما چیزی که امروز از او نقل می کنم نه یک شعر که نغز گفتاری در باب فلسفه ی قدرت (یا آن چه ما بیشتر به آن خو گرفته ایم، نظام ظالم و مظلوم) است. در واقع آن چه یادآور این نظر فراست برایم شد، بحث های گاه و بی گاه و عمدتن مطایبه آمیز با دوستان اینترنتی ام بود در دنباله در باره ساخت های اجتماعی مردسالار و یا برتری زنان در فلان ساحت و توفقشان در بهمان مرتبت! الان که این را می نویسم نه فقط از این منظر که آن را در تمام ساخت هایی که منجر به زیردستی و فرادستی (انسانی) می شود، صادق می دانم. از سیاست و دین مداری و اجتماع پذیری بگیرید تا فروپاشی بیولوژیک در برابر بیماری.