آریس جان منتظرتیم

یک دوست داشتم که خیلی آگاه بود ولی بی تفاوت به مسائل.گفتم چرا اینقدر تیز میگیری و خوب می فهمی ولی اصلا حرف بحث کاری نمی کنی.محافظه کاری؟گفت یادت باشه تو تنها نمی تونی یک جامعه را بر خلاف خواستشون بیدار و خوشبخت کنی. گاندی و ماندلا اگر کردند چون جامعه می خواست اینها مغز متفکر بودند و راهبر.

حالا میگی چرا برخی تایید می کنند.نه دوست من تایید کسی نمی کنه ولی خسته هستیم از کلنجار اینور و اونور.قبلا هم عرض کردم خدمت اریس گرامی.
یک نفر خائنه 10 نفر خائن 50 نفر خائن بقیه چرا رفتار بز مانند(روم به دیوار خودم هم جزئشون ولی بقیه منظورم بقیه دنباله روهای خائنین و فریب خورده ها) دارند.ما ملتی بیدار و هشیار نیستیم.اگر بوودیم از فرصتها استفاده می کردیم.درود درست گفتی نه پرچم می شناسیم نه ملیت.با الله اکبر شبانه می خوایم کلاه بذاریم سر بانیان الله اکبر شبانه!!!!!کمی فکر کن.یکی میگفت فعلا پرچم را قایم کنیم.یکی میگفت فلانی دشمن جنبش هست که نقد می کنه و خلاصه این شد...

ما ملت نیستیم.یکجمع آدم خسته هستیم دور هم ووول می خوریم بیکار نباشیم!!ولی حرفت انصافا درست بود.خوب و جالب حرف دل زدی.

من به هر دو لینک مثبت دادم چون هر دو خوب هستند و تعارضی با همدیگه ندارند.
این نظر توسط نویسنده‌ی آن یک دقیقه پس از ارسال ویرایش شد

آریس عزیز
نوشته ات را بدقت خواندم و با آن موافقم. تنها مشکلی که با نظرات شما دارم به نحوه ی مقایسه ی فضای مجازی با جامعه ی حقیقی برمی گردد.
نظر من الزامن مغایرتی با دیدگاه شما ندارد تنها زاویه ی دیدمان همسو نیست.
هدف از فعالیت شما در دنباله و دیگر محیط های مشابه چیست؟!
پاسخ به پرسش بالا نوع موضع گیری را روشنتر میسازد.
اگر به دلیل فضای سنگین موجود در ایران به اینجا پناه می آوریم تا با استفاده از این محیطی که فراهم آمده سخنانی را بگوییم که امکان بازگوئی آنها را در خارج از این محیط نداریم.
اگر به اینجا میاییم تا دانسته هایمان را به اشتراک بگذاریم و بیاموزیم و بیاموزانیم .
اگر بالاتر از آن به اینچا می آییم تا گردش اطلاعات را یاری سازیم همان چیزی که حکومت دیکتاتور از آن وحشت دارد.
اگر یکی ازدلایل مذکور هدف ما باشد گام های بعدی ما منطقن می بایست در راستای رسیدن به آن اهداف طراحی شوند.
فراموش نکنیم که دشمنان آزادی بیان نیز بیکار ننشسته اند آنها نیز با در اختیار داشتن امکانات کافی به هر نحو سعی خود را برای تخریب و منفعل کردن این جایگاه و تریبون متمرکز خواهند ساخت.
به هر حال جدالی است تمام عیار بین آزادی خواهان و دشمنان آزادی.این توهم نیست بلکه واقعیتی ست روشن.
اگر تا اینجای مطلب با من هم عقیده باشید بحثم را بدین شکل پی می گیرم که :
چند نفر کاربر معلوم الحال و کامنت به مزد(مانند ارتش 50 سنتی چین) وارد این جنگ شده اند و می خواهند این پایگاه را تحریب کنند.آنها محیط را به تنش می کشند ناسزا می گویند، از هیچگونه توهینی به ایران و ایرانی ابائی ندارند-چرا که اصولن نیتشان ویرانی ایران است- در اینصورت وظیفه ی ما چیست ؟ما چگونه باید از رسیدن آنها به اهدافشان جلوگیری کنیم؟!
با مقابله به مثل دقیقن در زمین آنها بازی کرده اییم .آیا نه اینست که در اینصورت آنها روش خود را به ما دیکته کرده اند و ناخواسته باعث تسهیل رسیدن آنها به هدفشان شده ایم؟!
دوست خوب و فرهیخته ام ، باور کنید خاموش شدن صدای روشنگری چون تو همان هدف مقدس ارتش سایبری ست.
مشکل شما از اینجا آغازمیشود که پای مدیران را به ماجرا می کشانید.جملاتی مانند "اینجا یک سایت ایرانی ست"و"کاش مدیران سایت نیز این متن را بحوانند" کمکی به حل مشکل نمی کند. فزض کن یک فرد غیر ایرانی و یا یک رباط گرداننده ی این سایت است قوانینی گذاشته که همه ملزم به رعایت هستند. برماست که در چهارچوب همین قوانین از موقعیت ایجاد شده استفاده ی مطلوب را برای رسیدن به اهدافی که در بالا ذکر شد را ببریم.
ایران در خفقان دینی به سر میبرد اگر پنجره یا روزنه ای برای رساندن صدایمان یافتیم میبایست غنیمت شمریم.
مثال دیگری میزنم: در گوشه ی هاید پارک به شما چهار پایه ای داده اند تا از وضعیت حقوق بشر در ایران سخن گویید در همان حال مزدوری از سفارت جمهوری اسلامی با داد و بیداد و عربده سعی در خاموش کردن صدای شما دارد چه خواهید کرد ؟ امیدوارم تصمیمی مانند آن سوزن بان در پست قبلی تان نگیرید!
پایان سخنم اینکه سکوت در فضای مجازی از ترس نیست گاهی شاید نگرانی از کمک کردن ناخواسته به دشمن باشد.
سیب زمینی ها هم میتوانند با آی دی "رستم" در اینجا نعره زنند ولی چه حاصل که این نعره ها خوشایند ضحاک خواهد بود و بس!

برای من هویت و وطنم به اندازه خانواده ام اهمیت دارن. برای من رضا شاه بعنوان یک ایرانی که قدمی برای این مملکت برداشت اندازه خانواده ام و اندازه آبروم مهمه. چه فرقی میکنه که به اون ایرانی فحش و ناسزا بگن یا به خانواده من؟ برای من هر دو یک اندازه مهم هستن.

جمهوریخواه، سلطنت طلب، مشروطه خواه و... هرکدومتون که ادعای میهن پرستی میکنین ولی ساکت رد میشین از کنار توهین به هر ایرانی چه رضا شاه چه نادر شاه و هر کسی که بقدر سوزنی نشون داده که ایرانیه و وطنش رو دوست داره این روچطور توجیه میکنید؟
این نظر توسط نویسنده‌ی آن یک دقیقه پس از ارسال ویرایش شد

چند نفر کاربر معلوم الحال و کامنت به مزد(مانند ارتش 50 سنتی چین) وارد این جنگ شده اند و می خواهند این پایگاه را تحریب کنند.آنها محیط را به تنش می کشند ناسزا می گویند، از هیچگونه توهینی به ایران و ایرانی ابائی ندارند-چرا که اصولن نیتشان ویرانی ایران است- در اینصورت وظیفه ی ما چیست ؟ما چگونه باید از رسیدن آنها به اهدافشان جلوگیری کنیم؟!
با مقابله به مثل دقیقن در زمین آنها بازی کرده اییم .آیا نه اینست که در اینصورت آنها روش خود را به ما دیکته کرده اند و ناخواسته باعث تسهیل رسیدن آنها به هدفشان شده ایم؟!
دوست خوب و فرهیخته ام ، باور کنید خاموش شدن صدای روشنگری چون تو همان هدف مقدس ارتش سایبری ست.


ابلیس

در انتظار آریس عزیز

درود بر شما آریس گرامی

اگر نظر بنده هم براتون اهمیتی داشته باشه، باید خدمتتون بگم که با بخش عمده ای از سخنانتون درباره ی وطندوستی و ایستادگی در برابر توهین به وطن و شخصیت های ملی موافقم

ولی نکته ای رو فراموش نکنید

اینجا محیط جامعه ی ایران نیست. یک ملک خصوصی مجازیه که مالکش درِ اون رو برای همه باز گذاشته ولی در کنارش قوانینی هم وضع کرده و در واقع اختلاف اصلیش با جامعه ی واقعی ایران هم همین قانونمند بودنشه

به عنوان کسی که حدود 3 سال و نیمه در این سایت به طور پایدار فعالیت کردم و با بسیاری از رویدادهاش آشنایی کامل دارم میگم بر خلاف اونچه فکر می کنید مدیران در قبال توهین به ایران و ایرانی ساکت ننشستند: من و برخی از دوستان که الان جاشون خالیه، از راه های قانونی کاری کردیم که مدیران، بسیاری از سایت های اصلی تجزیه طلبان رو در دنباله ممنوع کردند

در تمام مدت فعالیتم نه به کسی توهین کردم و نه اجازه دادم بهم توهین بشه ولی تجزیه طلبان رو در بسیاری موارد به معنای واقعی کلمه "درمانده" و عاجز کردم، اون هم فقط از روش های قانونی،

تکرار می کنم، در اینجا برای سر جا نشوندن دشمنان ایران نیازی به فحاشی نبوده و نیست. دوستان آگاه و اندیشمندی مثل شما می تونن با چند جمله ی کوبنده، هر گزافه گویی رو از میدون به در کنند. اینو جدن میگم: از صراحت کلام و شیوایی بیان شخص شما بسیار لذت می برم، اطمینان دارم میتونید با یکی دو جمله کاری کنید که خیلی ها برن و پشت سرشون رو هم نگاه نکنند یا دستکم تا مدت ها خفقان بگیرند.

چرا کاری می کنید که چند روز چند روز از حضورتون محروم بشیم؟

مطمئن باشید سیاست آزادی مطلق بیان (نه فحاشی) خوب رو از بد و حق رو از ناحق جدا میکنه. قبولش خیلی سخته. خیلی سخته که ببینید کسی تمامیت ارضی کشوری رو که مال خودتون میبینید زیر سوال میببره. سخته که ببینید شخصیت سیاسی مورد علاقتون تحقیر میشه. سخته که ببینید به دین و مذهب یا فرهنگ یا هر باوری که دارید بی اعتنایی میشه ولی اگر به جای فردیت کلیت رو در نظر بگیریم آزادی مطلق بیان تاثیر مثبتی در نتیجه داره. و البته این تناقضی نداره با این قضیه که میتونیم برای باور خودمون بجنگیم!

مطمئن باشید سیاست آزادی مطلق بیان (نه فحاشی) خوب رو از بد و حق رو از ناحق جدا میکنه. قبولش خیلی سخته. خیلی سخته که ببینید کسی تمامیت ارضی کشوری رو که مال خودتون میبینید زیر سوال میببره. سخته که ببینید شخصیت سیاسی مورد علاقتون تحقیر میشه. سخته که ببینید به دین و مذهب یا فرهنگ یا هر باوری که دارید بی اعتنایی میشه ولی اگر به جای فردیت کلیت رو در نظر بگیریم آزادی مطلق بیان تاثیر مثبتی در نتیجه داره. و البته این تناقضی نداره با این قضیه که میتونیم برای باور خودمون بجنگیم!


کسی که بگه باید ایرانو نابود کنیم مثل گروهک تروریستی-صهیونیستی مجاهدین خلق خب باید اخراج بشن از سایت ولی هستند فعالند و اکانتهای بیشماری هم دارند خب این یعنی چی؟

جمهوریخواه، سلطنت طلب، مشروطه خواه و... هرکدومتون که ادعای میهن پرستی میکنین ولی ساکت رد میشین از کنار توهین به هر ایرانی چه رضا شاه چه نادر شاه و هر کسی که بقدر سوزنی نشون داده که ایرانیه و وطنش رو دوست داره این روچطور توجیه میکنید؟ تربیت خانوادگی؟ شخصیت؟ شخص ثالث؟ متاسفم ولی این توجیهات بیشتر از سر باز کردنه و خنثی سازی


آریو، دوست خوبم، ممکن است که به نظر "ساکت رد شدن" بیاید، اما همانطور که نوشته اید، می تواند نوعی خنثی سازی باشد. در محیط مجازی، هر شخصیتی، چه با، چه بی تربیت، چه با، چه بی آگاهی و پایبندی به اصل های لازم برای یک گفتگو و تبادل نظر مفید و موفق، همه و همه می توانند با توجه به "ناشناس" بودن، "ساکت و سیب زمینی گونه" رد نشوند، منظورم این است که همه می توانند، عکس العمل نشان دهند. به باور من همین گونه هم هست. تنها فرق در روش است. آیا باید همه یک برخورد داشته باشند؟
آیا اگر کاربری، لینکها و "توهین" ها و نظرات "احمقانه" را به پشیزی هم حساب نکرد، و در نتیجه توان توجه به "پشیز" را نداشت، و حتی اگر این پشیز ها را به تیرهایی که از کمان بی سوادی و بی فرهنگی پرتاب می شوند در نظر بگیریم، اگر کاربری این تیر ها را با بی توجهی، به تیری پرتاب شده به ناکجاآباد تبدیل کرد، آیا ممکن نیست، این را روشی "انتخاب شده" به حساب آورد، روشی انتخاب شده و با باور به "اثر داشتن" آن؟
دوست گرامی، وقت و نیرویی که من برای خواندن یک لینک، و نوشتن نظری صرف می کنم، باید مرا به هدفم، بر اساس اصولی که به آن باور و به آنها پایبندم، نزدیک کند. از تقابل به مثل (کلامی) با بی وطن ها، من، نتیجه ای نمی بینم. اما با بی توجهی، حداقل نیرو، اعصاب و وقتم را برای آنچه برایم مهم نیست (پشیز)، به هدر نمی دهم.

دوست من، مثال شما را می آورم. ایران، و هم میهنان آزادی خواه، بخصوص آنان که در ایران هستند، برای من در درجه نخست اهمیت و اثرگذار بر نوع فعالیت من هسنند.
تجزبه طلب، برای من "پشیزی" ارزش ندارد، بعنوان گروه وجود دارد، اما قدرتش را از جای دیگری می گیرد. به باور من
۱- از ناآگاهی و ناراضی بودن "هوادارانشان"
۲- ازاشغالگرانی که با داشتن قدرت در کشور، از آنان برای رسیدن به هدف خود استفاده می کنند، بعنوان اهرم فشار، بعنوان یک تهدید.
پرسش اکنون این است: چگونه می توان این قدرت را بی اثر کرد؟ با حذف تجزیه طلب؟ در این صورت منشأ قدرت هنوز وجود دارد. با فحش و ناسزا، که بدانند، دیگرانی وجود دارند؟ با بی توجهی به همراه آنچه برای خنثی کردن علت های ۱ و ۲ لازم و مفید است؟
اگر کاربری با انتخاب یکی و کاربر دیگر با انتخاب دیگری فعالیت کرد، یکی درست و دیگری اشتباه است؟
ایده ال به باور من این است، که با برآوردی از اثر و نتیجه فعالیت از این یا آن نوع، و همواره، روشهای مفیدتر و موفق تری انتخاب شوند. نوشته شما برای من اینگونه بود. مروری به نتیجه فعالیت و روش "آگاهانه انتخاب شده ام" داشتم و بر این اساس به فعالیتم ادامه می دهم.
برای همبستگی با شما دوست خوبم، برای سپاسی از شما و آنچه از شما می آموزم، تا "آزادی" شما، فعالیتی نخواهم داشت. این تصمیم را هم آگاهانه انتخاب می کنم. کمترین نتیجه آن، امیدوارم، این باشد، که بدانید برای رسیدن به آزادی ایران، نباید از هیچ نیرویی گذشت، و با "محرومیت" هر نیروی آگاه، مسئول و اثرگذار، ...

. برای همبستگی با شما دوست خوبم، برای سپاسی از شما و آنچه از شما می آموزم، تا "آزادی" شما، فعالیتی نخواهم داشت. این تصمیم را هم آگاهانه انتخاب می کنم. کمترین نتیجه آن، امیدوارم، این باشد، که بدانید برای رسیدن به آزادی ایران، نباید از هیچ نیرویی گذشت، و با "محرومیت" هر نیروی آگاه، مسئول و اثرگذار، دیگرانی نیز توانی را از دست می دهند.
به امید آزادی ایران.
این نظر توسط نویسنده‌ی آن یک دقیقه پس از ارسال ویرایش شد

مطمئن باشید سیاست آزادی مطلق بیان (نه فحاشی) خوب رو از بد و حق رو از ناحق جدا میکنه. قبولش خیلی سخته. خیلی سخته که ببینید کسی تمامیت ارضی کشوری رو که مال خودتون میبینید زیر سوال میببره. سخته که ببینید شخصیت سیاسی مورد علاقتون تحقیر میشه. سخته که ببینید به دین و مذهب یا فرهنگ یا هر باوری که دارید بی اعتنایی میشه ولی اگر به جای فردیت کلیت رو در نظر بگیریم آزادی مطلق بیان تاثیر مثبتی در نتیجه داره. و البته این تناقضی نداره با این قضیه که میتونیم برای باور خودمون بجنگیم!


کاملا موافقم.
دوستی گفتن توهین به رضا خان برای من از توهین به خانواده بدتره...برای دیگری توهین به امام نقی برای یکی توهین به خمینی برای دیگری خامنه ای و احمدی نژاد... و اگه بخوایم در مقابل هر یک به فحش بکشیم همدیگه رو مضحک خواهد بود.

متین گرامی گویی منظور و دلگیری اریس را متوجه نشدی.اگر شدید خب نشون میده اوضاع از تصور ایشان و بسیارانی بدتر هست.ایشان از منظر یک ایرانی وطن پرست صحبت کرد.صد البته مشکل ایشان در برخی جهات مختص این گروه و الان نیست ریشه در تاریخ دارد.
و ناراحتی اینجاست که ما هم همان نمط غلط قبل را ادامه بدهیم که میدهیم.دقیقا اینجاست که می گویند در خارج کشور حتی پررچم شیر و خورشید را قایم کنید در عوض الله اکبر بگویید.یا شعار حمایت از موسوی بجای اینهمه شعار که میشد برای حمایت ازاین مرد باشد یا حسین میر حسین هست!! خب شما هم امام نقی و خامنه ای و رضا شاه را یک ردیف تقسیم کردی.همان مصداق چرایی این نوشته

متین گرامی گویی منظور و دلگیری اریس را متوجه نشدی.اگر شدید خب نشون میده اوضاع از تصور ایشان و بسیارانی بدتر هست.ایشان از منظر یک ایرانی وطن پرست صحبت کرد.صد البته مشکل ایشان در برخی جهات مختص این گروه و الان نیست ریشه در تاریخ دارد.
و ناراحتی اینجاست که ما هم همان نمط غلط قبل را ادامه بدهیم که میدهیم.دقیقا اینجاست که می گویند در خارج کشور حتی پررچم شیر و خورشید را قایم کنید در عوض الله اکبر بگویید.یا شعار حمایت از موسوی بجای اینهمه شعار که میشد برای حمایت ازاین مرد باشد یا حسین میر حسین هست!! خب شما هم امام نقی و خامنه ای و رضا شاه را یک ردیف تقسیم کردی.همان مصداق چرایی این نوشته


عزیز من.من دارم میگم این تفکر شما از دید شما معقولترین طرز تفکر موجود هست و اونها هم همینطور.
همونطور که رضا شاه طرفدار داره خمینی هم داره و هر کس دیگه ای هم داره و همشون هم فکر میکنن که این تفکر معقولترین تفکر ممکن هست. این وسط نباید به خاطر اون چیزی که فکر میکنی حتما صحیحه دگم بود و حتی به فحاشی و بد دهنی به خاطرش روی آورد.

من حرف شما را رد نمی کنم.صد البته که یکی هم تفکر تجزیه طلبی داره خب بله احترام بذاریم.یکی هم مجاهد خلقه اون هم صد البته حق داره.یکی هم می خواست و ارزو داشت روزی قبله کرملین پایتخت عدل ایرانی باشد که می شناسیم خب اونهم حرفش محترمه.

مشکل همین جاست.می فهمم منطق و باور شما را که از ذات دموکرات شما گرامی بر می خیزد ولی مشکل همین باورهاست که قرنها در پوست استخوان ما جای ارزش و ضد ارزش عوض شده و در بهترین حالت یکی شده!! حرف شما تا حدی درسته از بعد دموکراسی.ولی وقتی قرارباشد فرهنگ مهاجم و ضد ایرانی بشود ارزشمدار و همتراز و حتی بالاتر فرهنگ ایرانی خب به خوانش اریس گرامی و این حقیر این مصیبت حاصل می شود.و باور چنین هست که ما بدانیم ارزش ملی چیست و از آن به عنوان یک ایرانی صیانت کنیم حتی اگر متهم به دیکتاتور بودن و ارزش نگذاشتن به عقیده دیگری شویم.البته همانطور که در کامنت اولم گفتم اینقدر شرایط مرکب هست که من یکی گیج شدم و حس می کنم دور خودم می چرخم.فکرکنم اریس هم از این گفته کامنت اولم دلگیر شده!!