بر خود میبینم تا پاس بدارم زحمات و بزرگواري مانا نيستاني،هنرمند برجسته و متعهد كشورمان را. شخصي كه كارهايش آئنه ي تمام قد رنج و آلام ملتي تشنه آزادي بوده و طعم تلخ كارهايش شهد شيرين "واقعيت" را به كاممان نهاده است و سير در اعماق ژرف آثارش همراه با لبخندي تلخ راه كاري را نشان داده. فردي كه نه به خاطر بر سر زبانها بودن و نه به خاطر به چنگ آوردن فاحشه ي شهرت كه به خاطر عشق به آزادي و آزادگي عاشقانه طرح زخم خورده وطن را مي كشد. ايشان با قلمي برنده تر از هزاران دشنه و باتوم از آنچه نبايد باشد و هست انتقاد ميكنند اما هرگز نام زيباي هنر را براي لج و لج بازيهاي كودكانه خدشه دار نكرده اند. من تا به حال سعادت ديدار و يا همكلامي با ايشان را نداشته ام اما منش پهلوانانه او را زماني حس كردم كه در برخورد با عزيزان آزري كه رنجيده خاطر از سوء تفاهمي بودند با اينكه هيچ قصد توهين و افترا در كارشان نبود بزرگوارانه از تك تك رنجيدگان عذر خواستند و در جايي ديگر بدور از هياهوي تبليغاتي و شيپورچي گري، خود را لايق جايزه شجاعت ندانسته و ان را با كمال احترام پس دادند. پس بياييد پاس بداريم افتادگي و در عين حال هنرمندي امثال ماناي عزيز را.

سپاس از مانای گرامی و سپاس از شما برای فرستادن این کاریکاتور !

این کار مانا مانند بیشتر کارهاش ، حرف نداره !